Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżąca, działająca przez pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie skarżącej, wyrządzenie szkody polega na fakcie pozbawienia środków finansowych, które winny być w dyspozycji firmy i tym samym zapewniać możliwość rozliczania się na bieżąco ze Skarbem Państwa, jak i z zatrudnionymi w firmie pracownikami. Wykonanie spornej decyzji prowadzić może do trudnych do odwrócenia skutków, np. przywrócenia ciągłości płatniczej skarżącej, braku zaspokojenia zobowiązań powiązanych i współpracujących podmiotów gospodarczych.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
W piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. skarżąca w ośmiu punktach wymieniła przesłanki, które w jej ocenie wpływają na aktualną sytuację i powstanie ewentualnej szkody. Do pisma załączono kopie: zestawienia zapisów na koncie "D. spółki z o.o.; dokonania blokady kwoty na rachunku; wyciągu zgłoszonych wierzytelności wobec kontrahenta, kopię wstępną rachunku zysków i strat w firmie (k. 35 – 41 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien zaprezentować wnioskodawca. Orzecznictwo sądów administracyjnych akcentuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających powyższe przesłanki oraz ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (vide, np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 niepubl.).
Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
W badanej sprawie skarżąca nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu.
W szczególności skarżąca nie przedstawiła własnej sytuacji majątkowej i finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Sąd zauważa niekonsekwencję w uzasadnieniu wniosku z dnia [...] lutego 2012 r., która sprowadza się do obaw skarżącej o sytuację ekonomiczną oraz kondycję finansową Spółki z o. o. "D." z siedzibą w P. Skarżąca z jednej strony wskazuje, że na chwilę obecną nie posiada jakichkolwiek zapasów finansowych, z których mogłaby pokryć ustalone nieprawomocnie zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2007 r. Z drugiej strony wyjaśnia, że wszelkie posiadane środki finansowe ulokowała w firmie, na dowód czego załączyła zastawienie zapisów na koncie nr [...]. Skarżąca zaznacza, że Spółka, mając przeterminowane należności, musiała zabezpieczyć na minimalnym poziomie zobowiązania wynikające z konieczności posiadania kart paliwowych. Jak wyjaśnia strona, to skarżąca musiała tego dokonać z osobistego majątku i na ten cel utworzyła blokadę środków na rachunku osobistym w kwocie [...] tysięcy złotych.
Tym samym wykonanie spornej decyzji spowoduje szybką upadłość firmy (utrata zabezpieczenia dla kart paliwowych jest jednoznaczna z ich blokadą w chwili utraty tego zabezpieczenia), a pojazdy staną w miejscu na terenie Unii Europejskiej, w którym w danej chwili będą się znajdowały. Zdaniem skarżącej spowoduje to dodatkowe koszty ściągnięcia tych pojazdów do Polski, a na pewno ogromne perturbacje wynikłe z nieterminowego dostarczenia ładunków, co skutkować może zatrzymaniem produkcji w określonych zakładach.
Uzasadnienie wniosku sprowadza się więc głównie do sytuacji finansowej Spółki, a nie do sytuacji majątkowej samej skarżącej. Tymczasem wywody w tej materii, jak wskazano powyżej, powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącej, np. odpisami z rocznych zeznań podatkowych (por: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżąca do wniosku nie dołączyła takich dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej. Bez przedstawienia stosownych dokumentów obrazujących stan majątkowy skarżącej nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.