Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lipca 2015 r. X. Sp. z o.o. z siedzibą w X., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie określenia solidarnego zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za miesiące od czerwca do grudnia 2010 roku. W odpowiedzi na skargę SKO w P. podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Podczas rozprawy przed WSA w Poznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi kasacyjnej, w sprawie o sygn. akt II FSK 2082/14, wniesionej od wyroku WSA w Poznaniu o sygn. akt III SA/Po 1140/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego (...). Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Sądowi z urzędu znany jest wyrok z dnia 25 lutego 2014 r. WSA w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1140/13, dotyczący określenia solidarnego zobowiązania w podatku od nieruchomości. Od powyższego orzeczenia została wywiedziona do NSA skarga kasacyjna zarejestrowana pod sygn. akt II FSK 2082/14. W opinii strony skarżącej, wnoszącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, rozstrzygnięcie przez NSA powyższej sprawy będzie miało istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania.
W tym miejscu zauważyć należy, że jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi organ podatkowy wskazał m.in. art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.o.l."), wyrażającą zasadę odpowiedzialności solidarnej współwłaścicieli nieruchomości. Tymczasem według strony skarżącej w analizowanej sprawie winien znaleźć zastosowanie przepis art. 3 ust. 5 u.p.o.l., określający obowiązek podatkowy odpowiadający częściom ułamkowym.
Podzielając wątpliwości zaistniałe w sprawie oraz niejednolitość orzecznictwa w tej kwestii (por. wyroki WSA w Poznaniu: z dnia 28 marca 2013 r., o sygn. akt III SA/Po 617/12, z dnia 25 maja 2015 r., o sygn. akt I SA/Po 146/15; czy wyrok NSA z dnia 5 listopada 2015 r., o sygn. akt II FSK 2214/15), Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej doszedł do przekonania, że podjęcie rozstrzygnięcia opartego na art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jest w pełni uzasadnione. Nie sposób bowiem wykluczyć, że orzeczenie, które zapadnie w tym postępowaniu przed NSA, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W przedmiotowej sprawie Sąd doszedł zatem do przekonania, że opisana powyżej kwestia prejudycjalna ma wpływ na wynik niniejszego postępowania.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.