Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie określenia A. P. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek za styczeń, luty, marzec i maj 2007r. oraz zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007r.
Wyrokiem z dnia (...) Sąd oddalił skargę podatniczki.
W dniu (...) A. P. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Wskazała, iż jej pełnomocnik wniósł o odroczenie rozprawy, nie spodziewała się więc, że w dniu 19 marca 2009r. może zapaść jakiekolwiek rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87).
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest przede wszystkim brak winy w uchybieniu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności stanowi bowiem konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż brak winy powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (np. OSSNAP z 2000 Nr 12 poz. 488, post. NSA z 24 marca 2004r. FZ 13/04).
W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu, należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, którego obowiązkiem było zachowanie należytej staranności. Stąd też to strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego (post. NSA z 10 maja 2004r. FZ 7/04).
W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, iż bez swojej winy uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Dla oceny braku winy nie ma przy tym znaczenia, że pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o odroczenie rozprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji.
/-/ Stanisław Małek