Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lipca 2015 r. X. Sp. z o.o. z siedzibą w X. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...] uznające za nieuzasadniony zarzut dotyczący braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...]. W petitum skargi strona skarżąca wniosła także o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia skargi. Wniosek ten nie zawierał żadnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści ww. przepisu jednoznacznie wynika, że przedmiotem orzekania sądu w ramach instytucji wstrzymania wykonania mogą być objęte jedynie "akty lub czynności", na które wniesiono skargę, a także te "akty", które zapadły w granicach sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia.
Chodzi zatem o zakres aktów lub czynności przewidzianych w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a., w szczególności decyzje i postanowienia, przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych skutkujących koniecznością odrzucenia skargi w ramach art. 58 P.p.s.a. W oparciu o przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może, po uprzednim złożeniu stosownego wniosku przez stronę skarżącą, wstrzymać wykonanie (w całości lub w części) wskazanych wyżej aktów lub czynności albo odmówić takiego wstrzymania.
W świetle poczynionych wyżej rozważań podkreślić należy, że wniosek skarżącej spółki dotyczy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie zaś wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Sąd w ramach uprawnień przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie był zatem władny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie to samo w sobie nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu. Zaskarżeniu podlega np. określone postanowienie wydane w jego toku, a nie postępowanie, jako takie. W związku z powyższym brak jest prawnych możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Sąd zwraca także uwagę, że kwestie zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały uregulowane w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm. - w skrócie: "u.p.e.a."). Z jej przepisów wynika jednoznacznie, że postępowanie egzekucyjne zawiesić może organ egzekucyjny, a przesłanki zawieszenia zostały określone w art. 56 tej ustawy. Podobnie wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ na podstawie u.p.e.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 2150/14, z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1913/14, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczenia wymaga, że sądy administracyjne nie mają kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności na podstawie art. 3 P.p.s.a.
Ponadto ubocznie Sąd zauważa, że w badanej sprawie skarga dotyczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie tego rodzaju nie rodzi dla skarżącej żadnych dyspozycji działania. Nie stwierdza ani nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie korzysta zatem z przymiotu wykonalności, a tym samym nie można by orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.