Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Spółka z o.o. A w B zwróciła się w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej do Dyrektora Izby Celnej z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej w/w organu z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Wnioskodawca wskazał, że ostateczną decyzją z dnia [...],wydaną przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej, określono Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za [...] w łącznej kwocie [...]. Ta ostania decyzja została wydana na podstawie m.in. § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego, wydanego na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
W ocenie Spółki przepis aktu wykonawczego nie może ustanowić nowych kategorii podatników, ponieważ pozostaje to w sprzeczności z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego organ winien wydać decyzję w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, mając na względzie ważny interes podatnika, który zapłacił podatek.
Decyzją z dnia [...] or Izby Celnej, działając na podstawie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, odmówił uchylenie swojej decyzji z dnia [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że nie można w drodze art. 253 Ordynacji wzruszyć każdej decyzji ostatecznej, na mocy której strony nie nabyła prawa, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub ważny interes podatnika.
W omawianym trybie może być wszczęte postępowanie w stosunku do decyzji ostatecznych, przy wydaniu których organ miał pewne luzy decyzyjne, czyli decyzji uznaniowych, a nie tzw. decyzji związanych, gdzie organ jest ściśle związany przepisami prawa, które jednoznacznie obligują go do takiego, a innego rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto, skoro orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, to kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest bezprzedmiotowe.
Dopiero eliminacja z obrotu takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy.
Odwołaniu z dnia [...] Spółka zarzuciła decyzji brak oceny ważnego interesu podatnika, jakim jest odzyskanie nienależnie uiszczonego podatku. Ponadto organ odmówił uchylenia swojej decyzji, gdy tymczasem strona wnioskowała o jej zmianę.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...]. W uzasadnieniu organ powtórzył swoją argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że choć strona wniosła o zmianę decyzji ostatecznej z [...], to i tak nie było możliwe we wnioskowanym trybie wzruszenie decyzji ostatecznej organu z [...].
Zwrócił ponadto uwagę na okoliczność, że strona wnosiła już o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Inspektora UKS z [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wznowił postępowanie i odmówił uchylenia w/w decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...]. utrzymał w/w decyzję w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] o sygn. [...] oddalił skargę strony na decyzję organu odwoławczego.
W skardze z dnia [....] Spółka A zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] i wniosła o jej uchylenie, a ponadto o uchylenie poprzedzającej ją decyzji z [....] oraz decyzji z [...], a także decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] i Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...].
Zaskarżonym decyzjom zarzucono rażące naruszenie art. 72 § 1 pkt 1 oraz art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Nawiązując do treści decyzji z [...] Spółka zwróciła uwagę, że wydano ją na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego. Ponadto z treści wyroków Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o sygnaturach P 7/00 oraz SK 35/07 wynika, że nie wolno nakładać na podatników ciężarów podatkowych w drodze niezgodnych z Konstytucją przepisów rozporządzeń wykonawczych.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wzniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.
Zarówno z treści wniosku strony skarżącej z dnia [...](k.[...] akt administracyjnych), jej odwołania z [...] (k.[...]) oraz skargi wynika, iż żądanie zmiany decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [....] ma na celu doprowadzenie do wyeliminowania z obiegu decyzji Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej w UKS z dnia [....], którą określono Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za [...] w kwocie [...]. Tak też sformułowano żądanie skargi, aby w trybie przewidzianym w art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekający uchylił również ostateczną decyzję wymiarową.
W tym miejscu Sąd pragnie zwrócić uwagę na poniższe okoliczności:
- - prawomocnym (niezaskarżonym) wyrokiem WSA z dnia [...] o sygn. akt [...] oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [....] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie podatku akcyzowego za okres od [...]. W/w decyzją odmówiono uchylenia decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z [...].,
- - wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Spółki od wyroku NSA z dnia [...] o sygn. [...], którym oddalono skargę na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z [...].
- - zgodzić się należy z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 14 czerwca 2005 r. o sygn. OSK 1667/04, na który powołuj się organ odwoławczy.
Ostateczne decyzje administracyjne mogą być wzruszone w drodze wznowienia postępowania, czy też stwierdzenia nieważności w przypadku gdy są one dotknięte kwalifikowaną wadą. Temu służą regulacje zawarte w art. 240 i 247 Ordynacji podatkowej.
Z kolei w trybie przewidzianym w art. 253 w/w ustawy można uchylić (zmienić) decyzję prawidłową - nie dotkniętą żadną wadą.
Jak na to zwrócono uwagę wyżej Spółka wykorzystała przewidziane prawem tryby nadzwyczajne wzruszenia decyzji ostatecznej. W obrocie prawnym pozostaje więc nadal decyzja w sprawie podatku akcyzowego za rok [...] oraz prawomocne orzeczenia sądowe, które na mocy art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiążą nie tylko strony i sąd, lecz również inne sądy i organy państwowe.
Dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Dopiero eliminacja z obrotu takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwości ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy.
W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/K. Nikodem /-/G.Gorzan /-/K. Pawlicki