Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Pismem z dnia [...] października 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1812/15 zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. skarżący cofnął skargę wyjaśniając, że rezygnacja z kontynuacji postępowania wynika z wydania przez organ decyzji w przedmiocie umorzenia należności, w której to uwzględniono całokształt okoliczności i sytuację skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazana regulacja stanowi, że cofnięcie skargi sprowadza się w istocie do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 2058/03, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że pismem z dnia [...] marca 2016 r. skarżący skutecznie cofnął skargę wniesioną na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Sąd rozpoznając złożone przez skarżącego oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.
Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.