Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., sygn. akt I OZ 280/06, niepubl.).
Aby można było jednakże dokonać sprostowania wyroku wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK 990/12, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, została błędnie oznaczona, w sentencji wyroku z dnia 19 listopada 2015 r. (sygn. akt I SA/Po 1975/15) uchylana decyzja, tj. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], zamiast Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], zmieniona w drodze wymiaru uzupełniającego decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...].
Z uzasadnienia wyroku wynika, iż przedmiotem zaskarżenia była również decyzja z dnia [...] listopada 2012 r. oraz że czynione przez Sąd rozważania stanowią odniesienie także do przedmiotowej decyzji.
Uwzględniając nie budzącą wątpliwości treść uzasadnienia wyroku, z której wynika, iż przedmiotem rozważań była decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r., zmieniona w drodze wymiaru uzupełniającego decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., koniecznym było sprostowanie powyżej opisanej niedokładności w oznaczeniu Sądu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.