Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Niesporne jest, że sprowadzone przez skarżącą z zagranicy próbki polietylenu (...) skarżąca otrzymała nieodpłatnie.
Zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ przez import towarów rozumie się przywóz towarów z zagranicy niezależnie od sposobu ich wprowadzenia w polski obszar celny.
Import towarów podlega, na podstawie art. 2 ust. 2 tej ustawy, podatkowi od towarów i usług. Zgodnie z art. 19 ust. 1 podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Uprawnienie to nie przysługuje jednak podatnikowi, jeżeli nabytymi towarami lub usługami rozporządzono w sposób, nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym /art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym/. Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są - zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Nie może zatem być mowy o kosztach uzyskania przychodu, jeżeli koszt nie został faktycznie poniesiony, a skarżąca żadnych kosztów związanych z nabyciem polietylenu nie poniosła.
Towar ten skarżąca otrzymała nieodpłatnie, a więc jego nabycie nastąpiło w drodze darowizny, co wyklucza możliwość obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego - zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 4 lit. "b" ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Zarówno przepisy art. 25 ust. 1 pkt 3, jak i ust. 1 pkt 4 wyżej wymienionej ustawy o VAT mają zastosowanie tak do zakupu towarów i usług w obrocie krajowym, jak i w imporcie. Żaden przepis nie wyłącza ich stosowania w przypadku sprowadzenia towarów z zagranicy.
Skoro skarżąca wykazała w ewidencji zakupu nabycie przedmiotowych towarów, mimo iż miało ono charakter nieodpłatny, a więc nie stanowiło zakupu i odliczyła od podatku należnego podatek naliczony od nabycia tych towarów, zasadne jest stanowisko organów podatkowych, że podatniczka naruszyła przepis art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Konsekwencją tego naruszenia jest zastosowanie sankcji określonej w art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela w tym względzie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 26 czerwca 1997 r. w sprawie I SA/Po 2188/96.
Skarżąca nie kwestionowała zaskarżonej decyzji w części określającej podatek należny od usług transportowych wykonywanych na rzecz skarżącej na terenie Polski przez kontrahenta zagranicznego.
Sąd, badając zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ zgodność decyzji z prawem również w tym zakresie, stwierdził, iż decyzja nie narusza obowiązujących przepisów.
Świadczone przez kontrahenta zagranicznego usługi transportu na terenie Polski podlegały opodatkowaniu jako usługi importowe - zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Z wyżej wymienionych przyczyn - wobec niestwierdzenia w skarżonej decyzji naruszenia prawa - Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę oddalił.