Uzasadnienie
W skardze z dnia 4 lutego 2010 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi z dnia 28 grudnia 2009 r. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...].
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że podstawa faktyczna obu skarg jest tożsama, ponieważ dotyczy tych samych transakcji. Nadto zbieżne są zarzuty obu skarg. W ocenie skarżącego ustalenia poczynione przez Sąd przy rozpatrywaniu skargi dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych będą miały wpływ na wynik niniejszego postępowania, co uzasadnia jego zawieszenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wymienia w sposób taksatywny sytuacje, w których sąd administracyjny zawiesza z urzędu, obligatoryjnie albo fakultatywnie, toczące się przed nim postępowanie (art. 56, art. 124 § 1 i art. 125 § 1). Czynność zawieszenia postępowania powinna być uzasadniona względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, przy czym przyczyny zawieszenia postępowania w konkretnych sprawach nie mogą budzić najmniejszych wątpliwości, dlatego obowiązkiem Sądu jest sprawdzenie każdej przesłanki ustawowej z urzędu. Chodzi przede wszystkim o to, by nie prowadzić postępowania w sytuacji istnienia bezwzględnej przyczyny zawieszenia postępowania.
W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek warunkujących zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podniesiona przez skarżącego w skardze okoliczność nie ma wpływu na bieg postępowania.
W zaistniałym stanie rzeczy, z uwagi na brak przesłanek do zawieszenia postępowania, Sąd orzekł, na podstawie art. 131 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.
/-/W. Zygmont