Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S. Spółka z o.o. zaskarżyła interpretację indywidualną Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania dochodów osoby prawnej, będącej wspólnikiem spółki komandytowo-akcyjnej, z tytułu dywidendy. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy momentu opodatkowania dochodu z tytułu dywidendy i sposobu jego rozliczenia przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych jako akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej. Skarżąca Spółka stoi na stanowisku, że w przyszłości jej przychód z działalności gospodarczej podlegać będzie opodatkowaniu w momencie wypłaty dywidendy dokonanej na podstawie uchwały i dochód akcjonariusza nie podlega zaliczkowemu opodatkowaniu w trakcie roku podatkowego.
Tymczasem organ wydający interpretację stwierdził, że akcjonariusz spółki komandytowo-akcyjnej będzie miał obowiązek wpłacania w trakcie roku podatkowego miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych (uwzględniając część przychodów i kosztów spółki komandytowo-akcyjnej, przypadających m.in. na posiadane w trakcie roku obrachunkowego akcje), na zasadzie art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.- dalej w skrócie: u.p.d.o.p.).
Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., sygn. akt II FSK 2025/09, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 21, poz. 86 ze zm.), czy też zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 1 i 2 u.p.d.o.p., tj. obliczony przez akcjonariuszy w miesięcznych zaliczkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p.?".
Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm - dalej powoływana jako: p.p.s.a.) dopuszcza możliwość zawieszenia postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania. Wówczas orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej pojawia się tak zwana kwestia prejudycjalna, czyli przeszkoda, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania.
W związku z tym, że rozpatrywane w niniejszej sprawie, na gruncie u.p.d.o.p., zagadnienie prawne dotyczące zdarzenia przyszłego, jest odpowiednikiem zagadnienia prawnego w stanie prawnym w 2008 r. dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych, przedstawionego w zapytaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 2025/09, Sąd w składzie orzekającym uznał, że wynik postępowania przed NSA, rozstrzygającego powyższe zagadnienie prawne będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Kierując się zatem zasadą jednolitości orzecznictwa sądowego, Sąd uznał za zasadne zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadmionistracyjnego.
Niezależnie od powyższego należy pamiętać, że wprawdzie uchwała siedmiu sędziów NSA jako tzw. uchwała konkretna, wiąże bezwzględnie w danej sprawie (art. 187 § 2 p.p.s.a.), to jednak ma ona ponadto tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a, który to przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA.
Mając na uwadze to, że rozstrzygniecie sprawy, której dotyczy przedmiotowa skarga zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.