Uzasadnienie
Skarżąca pismem z dnia 01 lipca 2010 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. 37 akt sądowych).
Pismem z dnia 08 lipca 2010 r. R.Z. – reprezentujący skarżącą został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na załączonym urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 40 akt sądowych).
Doręczenie przesyłki na wskazany adres nastąpiło w dniu 21 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 46 akt sądowych), a zatem termin do złożenia wniosku na wymaganym formularzu upłynął z dniem 28 lipca 2010 r.
W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie został złożony, wobec czego referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 23 listopada 2010 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k. 59 akt sądowych).
Doręczenie powyższego zarządzenia nastąpiło w dniu 08 grudnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 74 akt sądowych).
W ustawowym terminie strona skarżąca złożyła sprzeciw na zarządzenie referendarza, wnosząc o uchylenie zarządzenia z dnia 23 listopada 2010 r. Jednocześnie podtrzymała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym oraz wniosła o "prolongowanie i umożliwienie stronie złożenia wymaganego oświadczenia".
Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy strona skarżąca nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 252 § 2 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast na podstawie art. 257 wymienionej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca pomimo wezwania, wraz z którym przesłano do wypełnienia formularz "PPF", nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 cyt. ustawy.
W złożonym sprzeciwie strona skarżąca wnosi o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże wniosku takiego na wymaganym formularzu do Sądu nie złożyła.
W konsekwencji wniosek o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 257 powołanej ustawy.
Karol Pawlicki