Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektorat w W. złożył skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. uchylające w całości postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi – "X." Sp. z o.o. i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona przez organ, który w toku postępowania wydał postanowienie w I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z powołanej wyżej regulacji wynika jednoznacznie, iż legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zaskarżone do sądu postanowienie (decyzja) może dotyczyć zatem tylko własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Innymi słowy, osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Podkreślenia wymaga, że w świetle ugruntowanego już orzecznictwa sądowoadministracyjnego legitymacji skargowej nie mają organy, które orzekały w sprawie, i to niezależnie od tego, w której instancji (patrz: postanowienie NSA z 20 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 1648/07, wyrok NSA z 18 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1211/06, wyrok NSA z 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, postanowienie NSA z 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję (postanowienie) w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Nie ulega także wątpliwości, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: władcze - w zakresie rozstrzygnięcia sprawy, oraz uprawnienia strony kwestionującej owo rozstrzygnięcie (patrz: postanowienie NSA z 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK, postanowienie NSA z 1 września 2005 r., sygn. akt I OSK 788/05, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarga została wniesiona przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W., czyli organ który wydał w I instancji postanowienie w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi – "X." Sp. z o.o. Wyłączenie możliwości korzystania z praw strony przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W., działającego jako organ administracji publicznej, skutkuje brakiem legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Legitymacja skargowa w niniejszej sprawie przysługuje bowiem wyłącznie dłużnikowi – "X." Sp. z o.o., który w dniu [...] wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji i to właśnie jego obowiązków dotyczy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W. z dnia [...] odmawiające uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.