Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił [...] od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata.
Pismem z dnia [...] 2017 roku Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat [...].
Dnia 17 listopada 2017 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu stawiła się za skarżącego pełnomocnik adwokat [...] z domu [...], która podtrzymała skargę i wniosła o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu. Pełnomocnik nie złożyła jednak oświadczenia, że koszty te nie zostały opłacone ani w części, ani w całości.
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą.
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1714) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Na gruncie powyższego rozporządzenia aktualność zachowały wcześniejsze poglądy, zgodnie z którymi oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowanie we wniosku adwokata o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej stronie postępowania z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC z 1999 r. nr 3, poz. 63; postanowienie SN z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 133/11, LEX nr 1215161; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05).
Złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi bowiem konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia, gdyż pozwala określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Faktu, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części nie można wywodzić z treści żądania zawartego we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jego treść nie zastępuje bowiem treści oświadczenia, o którym mowa w § 3 rozporządzenia i nie może być też z treścią tego oświadczenia utożsamiana. Brak przedmiotowego oświadczenia stanowi zatem nieusuwalny brak wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia skutkując odmową przyznania wynagrodzenia (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 298/16; A. Partyk, T. Partyk, Komentarz do § 3 rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, LEX/el. 2016.).
W rozpoznawanej sprawie wyznaczona z urzędu pełnomocnik skarżącego na rozprawie dnia 17 listopada 2017 roku złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, ale nie złożyła oświadczenia, czy opłaty tego rodzaju zostały uiszczone. Takie oświadczenie, o którym mowa w § 3 rozporządzenia nie zostało również zamieszczone w innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy sądowej. W konsekwencji zabrakło podstaw do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienie.