Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...], ustalającą J. C. zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2009 r. w kwocie [...] zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 maja 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca złożyła, sporządzony na urzędowym formularzu PPF w dniu 3 czerwca 2014 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie stosownych oświadczeń i dokumentów. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. (data nadania 15 lipca 2014 r.) oświadczyła, że wycofuje swój wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie poinformowała, że w dniu 3 lipca 2014 r. uiściła wpis sądowy od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w skrócie: "P.p.s.a.") postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy jest wszczynane na wniosek strony. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu.
W analizowanej sprawie wniosek skarżącej z dnia 3 czerwca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych uruchomił postępowanie zmierzające do jego rozpoznania. Następnie strona w kolejnym piśmie oświadczyła, że wycofuje wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wystąpienie takiej okoliczności spowodowało, że przestały istnieć podstawy do badania materialnoprawnej przesłanki przyznania prawa pomocy, czyli merytorycznego rozpoznania wniosku. W konsekwencji zaszła bezprzedmiotowość prowadzenia dalszego postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Została zatem spełniona przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając zatem na względzie, że skarżąca skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a jednocześnie nie stwierdzono istnienia negatywnych przesłanek skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia tego wniosku, postępowanie nim zainicjowane, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć. Zaznaczyć należy, że takie rozstrzygnięcie stanowi wyraz zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania o przyznanie prawa pomocy w ramach uprawnień procesowych przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.