Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w dniu [...] B. J. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w P. - upoważnionego przez Ministra Finansów do wydawania w jego imieniu interpretacji indywidualnych, z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu zbycia nabytych w drodze spadku jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym.
Opisując stan faktyczny wnioskodawca wskazał, że nabył w drodze spadkobrania po swoim wuju m.in. jednostki uczestnictwa zgromadzone w rejestrze prowadzonym przez [...] S.A. (dalej jako: "Fundusz"). W wyniku złożonej dyspozycji Fundusz dokonał transakcji odkupienia odziedziczonych jednostek uczestnictwa, skutkiem czego wnioskodawcy zostały wypłacone środki pieniężne. Wypłacona należność została pomniejszona o 19% zryczałtowany podatek dochodowy naliczony od całej kwoty wartości jednostek, tj. z pominięciem kwoty wydatków poniesionych przez spadkodawcę. Wnioskodawca oświadczył, że zbycie jednostek uczestnictwa zgromadzonych w rejestrze prowadzonym przez Fundusz nastąpiło poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. z 2012 r., poz. 361 ze zm. – w skrócie: "u.p.d.o.f.").
W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny wnioskodawca zadał organowi podatkowemu następujące pytanie: czy podstawę opodatkowania stanowi wypłacana spadkobiercy kwota odkupienia jednostek uczestnictwa pomniejszona o kwotę wydatkowaną przez spadkodawcę na ich nabycie?
Zdaniem podatnika odpowiedź na powyższe pytanie powinna być pozytywna, a zatem podstawę opodatkowania stanowi wypłacana spadkobiercy kwota odkupienia jednostek uczestnictwa pomniejszona o kwotę wydatkowaną przez spadkodawcę na ich nabycie.
W interpretacji z dnia [...], nr [...], Minister Finansów działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W motywach rozstrzygnięcia organ stwierdził, że wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, lecz dopiero w momencie ich odkupienia albo umorzenia. Wskazując, że prawo do uznania wydatków na zakup jednostek uczestnictwa, na mocy art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., aktywuje się w momencie powstania należności z tytułu sprzedaży jednostek uczestnictwa, organ uznał, że spadkodawca nie zlecając sprzedaży jednostek uczestnictwa nie posiadał prawa do uznania ich podatkowo za koszt uzyskania przychodu.
W konsekwencji, wobec nieistnienia takiego prawa nie może ono być przedmiotem sukcesji. W konkluzji organ stwierdził, że wnioskodawca nabywając jednostki uczestnictwa w drodze spadku nie poniósł kosztów ich nabycia. Powyższe doprowadziło organ do przekonania, że w przypadku odkupienia przez fundusz inwestycyjny jednostek nabytych przez wnioskodawcę w drodze dziedziczenia, uzyskany przychód z tytułu udziału w funduszu kapitałowym stanowił równocześnie dochód do opodatkowania 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. J. wniósł o uchylenie powyższej interpretacji, zarzucając jej naruszenie m.in. art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – w skrócie: "O.p.") poprzez stwierdzenie, że prawo do pomniejszenia przychodu uzyskanego z tytułu odkupienia jednostek uczestnictwa o kwotę wydatkowaną przez spadkodawcę na ich nabycie nie może być przedmiotem sukcesji. W petitum skargi wniesiono także o rozpatrzenie możliwości zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego przedstawionego przez NSA postanowieniem z dnia 30 marca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 850/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. – w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z przyczyn wskazanych w powołanym wyżej przepisie następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu. W szczególności przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym lub rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów administracyjnych, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 187 § 2 P.p.s.a. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w danej sprawie wiążąca. Jednakże, uchwała, poza mocą indywidualnie wiążącą w określonej sprawie, wywołuje również pośrednie skutki prawne w odniesieniu do innych postępowań sądowoadministracyjnych. Składy sędziowskie podczas orzekania w sprawach o tożsamym stanie faktycznym i prawnym powinny uwzględniać wyrażoną w niej wykładnię przepisów prawa dopóki nie zostanie ona zmieniona inną uchwałą (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 254/07, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 850/12, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: "czy w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesione przez spadkodawcę mogły zostać odliczone przez spadkobiercę od przychodu ze zbycia tych jednostek na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012 r., poz. 361, t.j. ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 t.j. ze zm.)".
W ocenie Sądu nie budzi najmniejszych wątpliwości, że zarówno w przedstawionym Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym, jak i w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, występuje zbieżność stanów faktycznych, jak również przepisów prawa materialnego, będących podstawą rozstrzygnięcia. Wyłoniły się w nich analogiczne wątpliwości merytoryczne, zatem można dostrzec związek merytoryczny pomiędzy tymi sprawami. W konsekwencji stwierdzić należy, że wykładnia przepisów prawa, która zostanie dokonana przez NSA w wyniku rozpoznania pytania prawnego postawionego w sprawie o sygn. akt II FSK 850/12 będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie istoty sporu w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.