Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazano, że sytuacja finansowa strony nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa, może prowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Wymierzenie i tym samym wyegzekwowanie wymierzonej stronie kary pieniężnej może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem takiego uszczerbku (w tym przypadku o charakterze majątkowym), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Skarżąca podniosła, że dokonując oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z samej swej istoty musi odnosić się do przyszłości, gdyż tylko w ten sposób możliwym staje się ustalenie faktycznego wpływu wykonanej decyzji na sytuację strony. Brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego strony i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami.
Pismem procesowym z dnia [...] marca 2016 r. skarżąca wyjaśniła, że ze sprawozdania finansowego Spółki, wynika, iż nie uzyskała ona znaczącego wzrostu aktywów trwałych. Z rachunku zysków i strat wynika, że Spółka osiągnęła w roku 2014 zysk netto w wysokości [...] zł, co przy szerokim zakresie usług świadczonych przez wnioskodawczynię oraz przy wysokich obrotach finansowych nie jest kwotą wysoką. Ponadto, w porównaniu do sytuacji w roku ubiegłym, zysk netto był niższy o ponad [...] zł. W ciągu roku zmalał także kapitał własny o kwotę ponad [...] zł, mniejsza była również kwota środków pieniężnych posiadanych przez Spółkę o ponad [...] zł. Poprawność i rzetelność sprawozdania finansowego potwierdza opinia biegłego rewidenta. Spółka posiada liczne zobowiązania finansowe. Oprócz bieżących kosztów prowadzenia działalności (szeroko pojęte utrzymanie budynków gospodarczych - prąd, media itp.) oraz spłaty bieżących faktur za dostawę towaru wnioskodawczyni jest również zobowiązana do comiesięcznego spłacania rat kredytowych.
Na dzień [...] sierpnia 2015 r. Spółka była stroną 19 umów kredytowych, a comiesięczne raty pochłaniały kwotę pochłaniały kwotę [...] tysięcy zł. Ponadto wobec Spółki prowadzone są również inne postępowania o wymierzenie kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach.
Zapłata kary pieniężnej na tym etapie postępowania doprowadzi do pogorszenia sytuacji finansowej skarżącej. Skarżąca załączyła sprawozdanie finansowe Spółki za rok 2014 wraz z bilansem i rachunkiem zysków i strat, opinię biegłego rewidenta za rok obrotowy 2014 wykaz zobowiązań finansowych Spółki deklaracje dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za okres od sierpnia 2014 r. do lipca 2015 r.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/2004, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964).
Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu.
Podnieść należy, że skoro zaskarżoną decyzją wymierzono stronie karę pieniężną, to z uwagi na treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rzeczowe uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową strony skarżącej, tak by Sąd rozpoznający ten wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie spornej kwoty przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie w badanej sprawie nie zawiera informacji wskazujących na aktualne możliwości płatnicze skarżącej Spółki oraz na posiadany przez nią majątek. Sąd nie ma możliwości oceny, czy uiszczenie kwoty [...] zł przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy zagrozi płynności finansowej skarżącej Spółki, a tym bardziej czy doprowadzi do jej upadłości. Trzeba zatem przypomnieć, że ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1099/14 publ. LEX nr 1550923).
Z analizy załączonych dokumentów, w tym bilansu na dzień [...] grudnia 2014 r. wynika, że Spółka wykazała po stronie aktywów i pasywów kwotę [...] zł.
Natomiast rachunek zysków i strat za rok obrotowy od [...] stycznia do [...] grudnia 2014 r. (wariant porównawczy) wykazał zysk brutto w kwocie [...] zł.
Zestawienie zmian w kapitale własnym za rok obrotowy od [...] stycznia do [...] grudnia 2014 r. wykazał zmniejszenie stanu kapitału własnego o kwotę [...] zł.
Rachunek przepływów pieniężnych za rok obrotowy od [...] stycznia do [...] grudnia 2014 r. wykazał zmniejszenie stanu środków pieniężnych o kwotę [...] zł.
Sąd podkreśla, że uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt: I OZ 737/14). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt: II GZ 684/13).
W rozpatrywanym przypadku strona skarżąca wprawdzie przedstawiła zestawienie posiadanych środków pieniężnych, jednakże kara nałożona zaskarżoną decyzją w kwocie [...] zł, w ocenie Sądu, na tym etapie, nie grozi wyrządzeniem Spółce znacznej szkody lub spowodowaniem dla niej nieodwracalnych skutków. Wymierzona kara pieniężna w wysokości [...] zł nie jest kwotą szczególnie wysoką, tym bardziej, że skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność, z której uzyskuje przychody. Natomiast powoływanie się przez stronę na toczące się wobec niej równolegle analogiczne postępowania przed wieloma organami celnymi nie może stanowić skutecznej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaznaczyć należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze ewentualnej egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, jednak wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej, a instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.
Z argumentów dotyczących sytuacji finansowej Spółki nie wynika, żeby takie właśnie skutki jej groziły. Sama ewentualna konieczność tymczasowego ograniczenia działalności gospodarczej (czego nie potwierdza znaczny wzrost uzyskiwanych przychodów) nie spełnia kryterium tej kwalifikowanej dotkliwości wykonania decyzji "znacznej" szkody, trudnych do odwrócenia skutków).
W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają, że kara nałożona zaskarżoną decyzją grozi wyrządzeniem Spółce znacznej szkody lub spowodowaniem dla niej nieodwracalnych skutków.
Sąd podkreśla, że fakt posiadania przez skarżącą zobowiązań kredytowych, nie może prowadzić do wniosku, że mogą one być zaspokojone kosztem należności wobec Skarbu Państwa. Potrzeba wydatkowania posiadanych środków na zaspokojenie zobowiązań kredytowych nie może być priorytetowo traktowana przed obowiązkiem uiszczenia należnego podatku i innych należności wobec Skarbu Państwa, które to należności powinny być zaspokojone w pierwszej kolejności.
W świetle powyższego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w stosunku do niej zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Na marginesie Sąd wskazuje, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.