Uzasadnienie
Skarżący M. P., pismem z dnia 19 listopada 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...], o zarachowaniu wpłaty M. P. z dnia 8 lipca 2015 r. w wysokości [...] zł na poczet rat od II do IV podatku od nieruchomości za 2014 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Próbę doręczenia skarżącemu odpisów ww. zarządzeń na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 2 lutego 2016 r. (pierwsze awizo) i 10 lutego 2016 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 18 lutego 2016 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 10 akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia 12 kwietnia 2016 r. brak skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt badanej sprawy przedmiotowa skarga, nie została przez skarżącego opłacona. W związku z tym Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu.
Wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej w P. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 2 lutego 2016 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 10 lutego 2016 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 2 lutego 2016 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 16 lutego 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego upływał z dniem 23 lutego 2016 r. Strona skarżąca, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie uzupełniła braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej przez skarżącego skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.