Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P.- J. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W skardze zobowiązany, powołując się na przepisy art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 (bez podania aktu prawnego) zawarł wniosek o zawieszenie trwającej egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (postanowienia). Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3).
Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubi.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest natomiast postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – J. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie należy zaliczyć do aktu prawnego, którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada ono na skarżącego żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Jednocześnie Sąd zauważa, że nie ma kompetencji do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Przysługuje ona bowiem wyłącznie organowi egzekucyjnemu (por. art. 34 § 3, art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.). Natomiast sąd na podstawie art. 3§2 pkt3 p.p.s.a., w przypadku wniesienia skargi dokonuje kontroli, wydanych w postępowaniu egzekucyjnym postanowień, na które przysługuje zażalenie, badając ich zgodność z prawem. W przypadku uwzględnienia skargi sąd uchyla niezgodne z prawem postanowienie albo stwierdza jego nieważność (por. art. 145§1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Właśnie wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy, wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zatem zgodność z prawem wydanego przez organy podatkowe rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego będzie podlegała merytorycznej kontroli Sądu na rozprawie.
Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.
/-/R. Wiatrowski