Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z [...] r., o sygn. akt I SA/Po 80/17, oddalił o wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego, WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia [...]., o sygn. akt I SA/Po 80/17, utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy.
Pismem z [...]. nazwanym "Sprzeciw" skarżący zaskarżył powyższe postanowienie sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
"Sprzeciw" podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, szczegółowo wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zaś chodzi o kwestię prawa pomocy, to w myśl art. 258 § 1 i § 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje, co do zasady, referendarz sądowy, zaś środkiem odwoławczym przysługującym od jego postanowień i zarządzeń jest sprzeciw (art. 259 P.p.s.a.). W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, modyfikująca – w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką jest rozpoznawana sprawa – m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy.
Znacznej zmianie uległ m.in. art. 260 p.p.s.a., przed 15 sierpnia 2015 r. stanowiący, że wniesienie sprzeciwu (jeśli nie jest on odrzucony) skutkuje utratą mocy przez zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został ten sprzeciw wniesiony, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie przysługiwało zażalenie (por. art. 260 p.p.s.a. in fine, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.).
Obecnie w świetle art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako Sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obecnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie. Również art. 194 § 1, jak i żaden inny przepis ustawy, nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia sądu.
W niniejszej sprawie postanowienie sądu z [...]., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z [...]., jest prawomocne.
Skarżącemu nie przysługiwało prawo do zaskarżenia tego postanowienia. Fakt błędnego pouczenia strony nie skutkuje uznaniem, że przysługuje jej od takiego postanowienia środek zaskarżenia.
W konsekwencji powyższego, " sprzeciw" okazał się niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu (art. 178 P.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 oraz art. 260 P.p.s.a.).