Uzasadnienie
W skardze na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, M.K. wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Przed terminem przewidzianym na dzień ogłoszenia orzeczenia w niniejszej sprawie, w dniu 7 marca 2011 r. zostało wydane postanowienie o sygn. akt II FSK 2025/09, Naczelnego Sądu Administracyjnego o przedstawieniu do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości. Zagadnienie to pozostaje w związku problemem prawnym w przedmiotowej sprawie, a dotyczy kwestii, czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 21, poz. 86 ze zm.), czy też zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 1 i 2 u.p.d.o.p., tj. obliczony przez akcjonariuszy w miesięcznych zaliczkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p.?
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") istnieje możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd, jeżeli rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przy wykładni powołanego przepisu należy kierować się zasadą jednolitości orzecznictwa sądowego, ponieważ "zjawiskiem wysoce nieporządanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających" (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kometarz, Zakamycze 2006, s. 286). W orzecznictwie sądowym dopuszcza się zawieszenie postępowania z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z powołaną powyżej literaturą, niezależnie od tego, iż uchwała siedmiu sędziów NSA jako tzw. uchwała konkretna, wiąże bezwzględnie w danej sprawie (art. 187 § 2 p.p.s.a.), to ma ona ponadto tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a, który to przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA.
Mając na uwadze to, że rozstrzygniecie sprawy, której dotyczy przedmiotowa skarga zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ Małgorzata Bejgerowska