Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, który uzasadnił tym, że jego sytuacja nie pozwala na poniesienie kosztów bez istotnego uszczerbku dla niego i jego rodziny. Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, posiada samochód ciężarowy [...], rok produkcji 2011, w całości obciążony kredytem samochodowym. Pomiędzy skarżącym i jego żoną od listopada 1995 r. istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska.
Skarżący oświadczył, że z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej uzyskuje dochód w wysokości [...] zł netto, [...],- zł brutto. Podał, że w związku z działalnością gospodarczą ma zaciągnięte kredyty ogólnie około [...] zł. Jego miesięczny przychód wynosi [...] zł łącznie z VAT. Z tej kwoty po opłaceniu rat, ZUS i innych kosztów pozostaje mu około [...] zł.
Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek z uzasadnieniem, że złożone przez skarżącego oświadczenia były niepełne, co skutkowało niewyjaśnieniem istotnych okoliczności dotyczących wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. W uzasadnieniu postanowienia podkreśli, że uchylanie się od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wyłączającą możliwość przyznania prawa pomocy. Skoro wnioskodawca, pomimo wezwania, nie dostarczył żądanych dokumentów i nie udzielił pełnych wyjaśnień, przeto nie było możliwe dokonanie rzetelnej i obiektywnej oceny stanu majątkowo-finansowego strony.
Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę do rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Skarżący powinien przedstawić fakty i dowody na poparcie zasadności przyznania prawa pomocy.
Referendarz sądowy zasadnie uznał, że treść oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu jest niewystarczająca do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącego. Wezwanie do uzupełnienia wniosku zmierzało do umożliwienia skarżącemu należytego udokumentowania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zakres żądanych dokumentów i informacji miał istotne znaczenie dla oceny zasadności wniosku. W konsekwencji skarżący winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania.
Skarżący nie złożył zatem zeznań rocznych podatkowych za 2010 r. i 2011 r., wyciągów z rachunków bankowych, odpisów z dokumentów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie podał w jakiej wysokości on i jego żona ponoszą koszty miesięcznego utrzymania. Nie wyjaśnił czy jego żona uzyskuje jakieś dochody czy posiada ona jakieś nieruchomości, oszczędności, papiery wartościowe, wartościowe przedmioty, samochody osobowe. Wnioskodawca nie przedłożył również odpisu umowy majątkowej małżeńskiej i nie wyjaśnił czy doszło do podziału majątku wspólnego między małżonkami w drodze orzeczenia sądowego czy umowy zawartej pomiędzy nim i jego żoną.
Wnosząc sprzeciw od kwestionowanego rozstrzygnięcia skarżący mógł dołączyć żądane wcześniej przez referendarza dokumenty i wyjaśnienia. Jednakże tego nie uczynił. Powyższe dokumenty i informacje były niezbędne do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącego.
W opinii sądu niecelowe było ponowne wzywanie skarżącego o ich złożenie.
Sąd zatem stwierdza, że skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie ponieść nawet częściowo kosztów postępowania.
Dlatego Sąd na podstawie art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.