Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2018 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2010 r. oraz poszczególne kwartały od I do IV 2011 r.
W skardze skarżący zarzucił m.in. naruszenie:
- - art. 70 c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm. – dalej: "O.p."), w związku z art. 145 O.p. poprzez nieskutecznie doręczenie zawiadomienia o zawieszeniu terminu biegu przedawnienia, co w konsekwencji prowadzi do przedawnienia roszczeń,
- - art. 70 § 1 O.p. poprzez wydanie orzeczenia merytorycznego odnośnie zobowiązań podatkowych i podatku do zapłaty, które uległy przedawnieniu.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że pismem z dnia [...] października 2016 r. został poinformowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], że postępowaniem objęty będzie czyn zabroniony polegający na narażeniu na uszczuplenie podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2010 r. oraz I, II, III kwartał 2011 r. Wskazał, że pełnomocnik zgłosił swoje pełnomocnictwo do toczącego się postępowania w dniu [...] maja 2014 r. Pełnomocnictwo swoim zakresem obejmowało czynności postępowania kontrolnego, a wszczęcie postępowania karnoskarbowego było wynikiem stwierdzonych "nieprawidłowości w toku postępowania w dniu [...] czerwca 2015 r. wszczęte zostało na podstawie kodeksu karnego skarbowego dochodzenie". W związku z tym, iż postępowanie karnoskarbowe było swoistą kontynuacją postępowania kontrolnego pełnomocnik skarżącego był umocowany do jego reprezentacji.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."),sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 30 października 2018 r. o sygn. akt I FSK 1960/16 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:
- 1. Czy dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć bezpośrednio podatnikowi czy jego pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony?
- 2. Czy uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być badane przez pryzmat jego wpływu na wynik sprawy czy jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej?
Należy zauważyć, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie w zakresie najdalej idącego zarzutu skargi jest kwestia dotycząca komu należało doręczyć zawiadomienie o wszczęciu śledztwa w sprawie przestępstwa skarbowego, aby doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2010 r. oraz poszczególne kwartały od I do IV 2011 r. Tym samym odpowiedź na pytanie, które zostało przedstawione składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, będzie miała istotne znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę z urzędu zobowiązany jest więc rozważyć kwestie związane z przedawnieniem zobowiązania podatkowego. Mając zaś na względzie treść przytoczonego postanowienia, zarzuty podniesione w skardze oraz argumentację organu przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że podjęcie rozstrzygnięcia w kwestii przedstawionego zagadnienia prawnego będzie miało znaczenie dla oceny zasadności skargi w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.