Uzasadnienie
Skarżąca spółka zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie majątkowym i wysokości dochodów podała, że jej kapitał zakładowy wynosi – 37 002,37 zł, a wartość jej środków trwałych 11 250,09 zł. Ubiegły rok obrotowy spółka zamknęła zyskiem w wysokości 16 058,58 zł.
Z treści oświadczenia wynika również, że skarżąca nie ma rachunku bankowego (pozycja nr 9 urzędowego formularza PPPr została przekreślona).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym skarżąca przedłożyła między innymi kserokopie deklaracji podatkowych, składanych na poczet podatku od towarów i usług, za trzy ostatnie okresy rozliczeniowe 2013 r., z których wynika, że podstawa opodatkowania tym podatkiem w przypadku skarżącej wyniosła odpowiednio: 149 758 zł, 236 357 zł, 189 224 zł.
Z danych zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym (numer KRS: (...)) wynika, że kapitał zakładowy spółki, wbrew jej twierdzeniom, zamieszczonym w oświadczeniu, wynosi nadal 50 000 zł.
Składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego skarżąca podkreśliła swą złą kondycję finansową, w związku z którą nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą. Dodała także, że o jej problemach świadczy to, że " jej rachunek bankowy wykazuje tendencję malejącą"
Wpisy od skarg kasacyjnych w niniejszych sprawach wynoszą łącznie 2 820 zł.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, w zakresie częściowym, może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Mając na uwadze treść powyższego przepisu, a także okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącej i przedłożonych przez nią dokumentów należy stwierdzić, że brak jest podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Po pierwsze bowiem sytuacja finansowa spółki nie jest na tyle zła, że uiszczenie wpisów od złożonych skarg kasacyjnych przekroczyłoby zakres jej możliwości płatniczych. Spółka bowiem ciągle prowadzi działalność odnotowując spore obroty, o czym świadczy wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, dysponuje też majątkiem, którego wartość przekracza wysokość wpisów od skarg kasacyjnych.
Skarżąca w sprzeciwie podniosła, że konieczność poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie mogłaby spowodować utratę przez nią płynności finansowej, jednakże do oceny zasadności tych stwierdzeń niezbędne byłoby zbadanie przepływów finansowych na jej rachunku bankowym. Skarżąca tymczasem uniemożliwiła przeprowadzenie tych czynności, odmawiając podania informacji o swoim rachunku bankowym, poprzez wykreślenie odpowiedniej pozycji w formularzu. Następnie zaś w sprzeciwie stwierdziła, że stan jej rachunku wykazuje tendencje malejącą, co wskazuje na to, że jednak rachunkiem takim dysponuje. W tej więc sytuacji, w której ustawodawca obliguje osobę występującą o przyznanie prawa pomocy do wykazania spełnienia przesłanek jego uzyskania, przemilczenie istotnych faktów i złożenie wybiórczego oświadczenia wyklucza przyjęcie, że skarżąca spełnia ustawowe warunki uzyskania ulgi.
Niezależnie od powyższego dodać należy, że koszty prowadzenia spraw sądowych mieszczą się w katalogu kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, dlatego też trudno znaleźć uzasadnienie dla przerzucania ich na podatników, zwłaszcza w sytuacji, w której spółka jest przedsiębiorcą - podmiotem działającej w celu pomnażania zysków swoich wspólników. Jeżeli więc nawet spółka przeżywa przejściowe problemy finansowe, to w pierwszej kolejności winna zwrócić się do tych wspólników o uzupełnienie brakujących środków na pokrycie niezbędnych kosztów jej działalności.
Wniosek spółki o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a więc również od wpisów od skargi kasacyjnej, był już przedmiotem rozważań zarówno WSA w Rzeszowie, jak i NSA, który rozpatrywał zażalenie w tej sprawie. Oba sądy uznały, ze sytuacja finansowa i faktyczna skarżącej uzasadnia jedynie zwolnienie jej od wpisów od skarg w poszczególnych sprawach, w ½ części, oddalając jej wniosek w pozostałym zakresie. Od tego czasu jej sytuacja nie uległa zaś zmianie (nie wynika to ani z jej oświadczeń, ani też przedłożonych dokumentów), nie zaistniały też żadne nowe okoliczności faktyczne, które uzasadniałyby poszerzenie zakresu przyznanego uprzednio zwolnienia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., oddalono wniosek.