Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2020 r. oddalono skargi K. C. (dalej: dłużniczka/podatniczka/skarżąca) na opisane niżej decyzje. Orzeczenie wydano po połączeniu spraw zarejestrowanych pod sygn. I SA/Rz 139/20, I SA/Rz 140/20 i I SA/Rz 141/20 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Rz 139/20.
Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] (sprawa I SA/Rz 139/20) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] czerwca 2019 r. nr [...], którą (1) określono wartość celną sprowadzonego z USA samochodu osobowego Subaru (nr VIN [...], rok, prod. 2017, poj. silnika 1995 cm3) objętego zgłoszeniem celnym nr [...] w wysokości 24.887 zł, a także (2) określono i powiadomiono KC (dłużnika) o powstałej w prawidłowej wysokości kwocie długu celnego w wymiarze 2.489 zł z tytułu importu ww. towaru.
Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] (sprawa I SA/Rz 140/20) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] czerwca 2019 r. nr [...], którą określono K. C. kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu objętego ww. zgłoszeniem celnym w kwocie 849 zł.
Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] (sprawa I SA/Rz 141/20) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] czerwca 2019 r. nr [...], którą określono K. C. kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu objętego ww. zgłoszeniem celnym w kwocie 6492 zł.
Z uzasadnień decyzji I instancji wynikało, że K. C. w dniu 27 lutego 2019 r. złożyła zgłoszenie celne z wnioskiem o objęcie ww. samochodu procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu. Zgłoszenie spełniało wymagania formalne, wobec czego zostało przyjęte. Organ powziął jednak wątpliwość, czy zadeklarowana kwota stanowiła całkowitą zapłatę za samochód (kwotę faktycznie zapłaconą lub należną), którego średnia wartość na rynku amerykańskim wynosiła około 21.000 USD. Była to jednak wartość pojazdu nieuszkodzonego, podczas gdy pojazd sprowadzony posiadał uszkodzenia.
Wobec tego wezwano zgłaszającą o przedłożenie opinii rzeczoznawcy w celu określenia stopnia uszkodzenia, ale dłużniczka jej nie przedłożyła. Wartości celnej nie można było zatem przyjąć w wysokości zadeklarowanej (art. 70 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny – Dz. Urz. UE seria L Nr 269 z 10 października 2013 r. ze zm. dalej: UKC), a należało ją określić metodami zastępczymi (art. 74 UKC). W tej sytuacji powołano biegłego, który oszacował wartość pojazdu, a organ stosując metodę "ostatniej szansy", o której mowa w art. 74 ust. 3 UKC, określił wartość uszkodzonego pojazdu na 38.187 zł brutto. Z uwagi na to, że obejmowała ona opłaty importowe, dokonano korekty (szczegółowe wyliczenia s. 5 decyzji nr [...]). Finalnie, wartość określono na 24.886,65 zł (6.593,01 USD przy kursie 1 USD = 3,7747 zł z dnia dokonania zgłoszenia celnego). Wartość celna powinna wynieść 24.887 zł. Dług celny, przy stawce 10% cła, wyniósł 2.489 zł.
Zmiana wartości celnej wpłynęła także na zmianę podatku akcyzowego, a w następstwie obie te wartości na kwotę podatku od towarów i usług.
W odwołaniach dłużniczka/podatniczka zarzuciła niedostateczne wyjaśnienie okoliczności faktycznych oraz sprzeczność ustaleń z dotychczas zgromadzonym materiałem dowodowym, a ponadto naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Podkreśliła, że do zgłoszenia celnego dołączyła szereg dokumentów związanych z nabyciem i importem samochodu, żadnego z tych dokumentów nie podważono, ale nie zostały one uwzględnione. Pominięto też zastosowany przez biegłego w opinii korygujący współczynnik zbywalności samochodu uszkodzonego, co w jej ocenie stanowiło o naruszeniu art. 74 UKC.
Opisanymi na wstępie decyzjami Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał decyzje organu I instancji w mocy.
Organ odwoławczy zaznaczył, że ustalenia odnoszące się do cen samochodów na rynku kraju eksportu zawarte na wymienionej stronie internetowej (www.kbb.com) miały jedynie charakter orientacyjny i stanowiły podstawę do przeprowadzenia przez organ celny postępowania wyjaśniającego w zakresie wartości celnej towaru zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym. Wartość celna pojazdu została zaś ustalona w oparciu o opinię biegłego. Na podstawie ustaleń biegłego co do stanu technicznego i procentowego stopnia uszkodzenia pojazdu przyjęto, że cena podobnego egzemplarza na rynku eksportu mogłaby wynieść 11.970 USD, a więc trzykrotnie więcej od zadeklarowanej przez skarżącą (3.550 USD). Zakwestionowanie wartości celnej na podstawie art. 140 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz.
UE seria L NR 343 z dnia 29 grudnia 2015 r., dalej: RWKC) nie oznacza podważenia autentyczności dokumentu sprzedaży. Organ celny nie musi udowadniać, że dokument jest nieautentyczny. Istotne jest, że wskazana na nim cena transakcji budzi wątpliwości. Wątpliwości te stanowią podstawę jedynie do podważenia zadeklarowanej ceny transakcyjnej i ustalenia wartości celnej towaru z zastosowaniem odpowiedniej metody. Organ zaznaczył dodatkowo, że firma, od której nabyto samochód ("A"), w tym samym dniu wystawiła faktury o tym samym numerze dotyczące sprzedaży różnych samochodów dla różnych osób, co rzutuje negatywnie na ocenę wiarygodności wystawionej faktury. Poczynione ustalenia stanowiły podstawę do zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej i jej określenia w prawidłowej wysokości. Opinię biegłego uznano za dowód wiarygodny i przydatny, a pominięcie przez organ I instancji wskazanego przez biegłego współczynnika zbywalności za prawidłowe, ponieważ kryterium to nie jest bezpośrednio związane z wartością transakcyjną, lecz ze zbyciem pojazdu.
Współczynnik zbywalności w żaden sposób nie wiąże się z ustaleniem wartości pojazdu na moment jego sprowadzenia, nie jest bowiem związany z ceną, za jaką pojazd nabyto za granicą. Organ podkreślił, że strona nie wyjaśniła istotnej różnicy w cenie pojazdu w stosunku do średniej ceny rynkowej, a nie pozwalała na to treść przedłożonych dokumentów.
W kwestii podatku akcyzowego podano, że podstawę opodatkowania stanowi wartość celna powiększona o należne cło, a stawka podatku wynosi 3,1 %. Kwota długu celnego została określona na 2.489 zł, a zatem podstawa opodatkowania powinna wynieść 27.376 zł. Natomiast podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Powinna ona wynieść 28.225 zł, a stawka podatku wynosiła 23 %.
W skargach na decyzje organu II instancji skarżąca wniosła o ich uchylenie, zarzucając naruszenie:
- 1) art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i w zw. z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: O.p.) przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nierozważenie w należyty sposób całości zebranego materiału dowodowego, jednostronne rozparzenie sprawy i dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego,
- 2) art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz.2096 ze zm. – dalej: k.p.a.), przez prowadzenie postępowania w sposób wadliwy, dopuszczając się naruszenia podstawowych przepisów regulujących zasady ustalania stanu faktycznego: nie zebrano i nie rozpatrzono w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (nie dano wiary dokumentom dołączonym przez skarżącą do zgłoszenia celnego, a oparto się jedynie na wycenie powołanego w sprawie rzeczoznawcy), przez co nie wyjaśniono wszystkich okoliczności mogących mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w wyniku czego niewłaściwie ustalono wartość celną towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym,
- 3) błędne zastosowanie, na skutek błędnych ustaleń faktycznych, które stanowiły podstawę wydanych decyzji:
- - art. 5 pkt 39, art. 29, art. 70 ust. 1, art. 74 ust. 3, art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2, art. 85 ust. 1, art. 101 ust. 1, art. 102 ust.2, art. 108 ust. 1, art. 188 lit. a i c, art. 191 ust. 1, art. 195 ust. 1 UKC,
- - art. 140, art. 244, art. 245 RWKC,
- - § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 września 2016 r. w sprawie zgłoszeń celnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2262),
- - art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2019 r. poz. 1169),
- - art. 138 k.p.a. w zw. z art. 233 O.p., i przyjęcie, że zaniżono zadeklarowaną wartość pojazdu, podczas gdy rzeczywista cena jego zakupu była odzwierciedleniem jego wartości rynkowej, co zostało poparte dowodami.
Odnośnie podatku akcyzowego zarzucono także naruszenie art. 27 ust. 4, art. 28 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 1, art. 101 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 3 i ust. 4, art. 105 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2019 r. poz. 864 ze zm.) przez błędne zastosowanie wskutek wadliwego ustalenia stanu faktycznego i przyjęcie, że skarżąca zaniżyła wartość deklarowanego pojazdu, podczas gdy rzeczywista cena zakupu była odzwierciedleniem wartości rynkowej, co poparto dowodami.
Odnośnie podatku od towarów i usług, zarzucono także naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 i ust. 4, art. 34 ust. 3 i 4, art. 41 ust. 1, art. 146a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.) przez błędne zastosowanie wskutek wadliwego ustalenia o zaniżeniu wartości deklarowanego pojazdu, podczas gdy rzeczywista cena zakupu była odzwierciedleniem wartości rynkowej, co poparto dowodami.
W uzasadnieniu skarg podkreślono, że organ nie podważył przedłożonych przez skarżącą dowodów, a jednocześnie pominął je. Skarżąca nie zgadza się z dokonaną wyceną, w tym z pominięciem przez organ zastosowanego przez biegłego kryterium korygującego – kryterium zbywalności, a ocenę tego dowodu w taki sposób uznaje za wybiórczą.
W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: P.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, przy czym w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując oceny legalności zaskarżonych decyzji według wyżej wymienionych kryteriów, Sąd stwierdził, że skargi są niezasadne.
Spór w sprawach dotyczy zakwestionowania przez organy podatkowe zadeklarowanej przez stronę skarżącą wartości celnej towaru, tj. samochodu osobowego marki SUBARU IMPREZA, rok prod. 2017, poj. 1995 cm3. Zarzuty skarg zarzucają organom naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, a dotyczą w istocie w dwóch kwestii - po pierwsze zasadności zakwestionowania przez organy celne zadeklarowanej przez stronę skarżącą kwoty wartości transakcyjnej (faktycznie zapłaconej towaru) jako wartości celnej towaru, w sytuacji gdy jest to możliwe jedynie w sytuacji, gdy wartość podana w zgłoszeniu celnym jest rażąco zaniżona w stosunku do samochodów podobnych, - po drugie niepełnego rozpatrzenia materiału dowodowego, ignorowania wyjaśnień strony skarżącej, a także wadliwej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 74 ust. 3 UKC.
Na wstępie wyjaśnić należy, że organ I instancji uprawniony był do wydania odrębnych decyzji w zakresie określenia należności celnych, zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym oraz w podatku od towarów i usług, w związku z importem towaru. Stosownie do art. 27 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli właściwy naczelnik urzędu celno-skarbowego stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w należnej wysokości. Podobnie zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym lub w rozliczeniu zamknięcia kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno - skarbowego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. W tej sytuacji rozstrzygnięcie w przedmiocie należności celnych nie tylko uprawnia, ale obliguje organ podatkowy, związany decyzją celną, do wydania decyzji w przedmiocie zobowiązań podatkowych, uwzględniających ustalenia decyzji celnej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w przypadku, gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego i decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru, klasyfikacja taryfowa czy cło, nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów (por. wyroki NSA: z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 252/11, LEX nr 1096312; czy z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. akt I FSK 182/06, LEX nr 262185).
Zgodnie z art. 70 UKC, zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, w razie potrzeby skorygowana. Cena faktycznie zapłacona lub należna to całkowita płatność, która została lub ma zostać dokonana przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego stronie trzeciej na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności, które zostały lub mają zostać dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów. Zgodnie zaś z art. 48 UKC, do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszeniu do powrotnego wywozu lub powiadomieniu o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu.
Organy te mogą również przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi. Jednocześnie, stosownie do treści art. 140 RWKC, w przypadku gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość transakcyjna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną kwotę, o której mowa w art. 70 ust. 1 kodeksu, mogą one wezwać zgłaszającego do przedstawienia dodatkowych informacji. Jeśli ich wątpliwości nie zostaną rozwiane, organy celne mogą zdecydować, że wartość towarów nie może być ustalona zgodnie z art. 70 ust. 1 kodeksu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organy skorzystały z przysługującego uprawnienia do weryfikacji przyjętego zgłoszenia celnego. W drodze analizy dokumentów przedłożonych przez stronę skarżącą, a także przeglądu ofert aukcji internetowych w kraju eksportera dotyczących pojazdu takiego samego modelu, rocznika i o tej samej pojemności silnika, organ doszedł do wniosku, że cena zakupu zaimportowanego pojazdu znacznie odbiega od ceny zawartej w materiale porównawczym. Konkluzja ta jest trafna, gdy zestawi się ze sobą kwotę zadeklarowaną tj. 3.550 USD do kwoty ustalonej przez organ w oparciu średnią cenę pojazdów oferowanych na rynku amerykańskim w stanie nieuszkodzonym tj. ok. 2.1000 USD, pomniejszoną następnie o określony przez biegłego w wycenie nr [...] z dnia 7 maja 2019 r. procent uszkodzeń importowanego pojazdu w wysokości 43% tj. do kwoty ok.11.970 USD.
Ponadto uzasadnione było powzięcie przez organ wątpliwości, wobec stwierdzenia, że rachunek sprzedaży pojazdu samochodowego marki SUBARU IMPREZA z dnia 8 lutego 2019 r. wystawiony przez firmę "A" opiewa na kwotę 3550 USD zaś wydruk z aukcji z dnia 12 grudnia 2018 r. poświadcza, że pojazd samochodowy marki SUBARU IMPREZA został sprzedany za kwotę 3198 USD oraz to, że w przedłożonym wydruku z platformy płatniczej mowa jest o płatności na rzecz firmy "A" o innych danych adresowych niż te wynikające z faktury sprzedaży, a także wobec ustalenia, że firma "A" wystawiła faktury o tym samym numerze (tj. [...]) dotyczące sprzedaży różnych samochodów na rzecz różnych osób.
W konsekwencji zarzuty skargi dotyczące niezebrania pełnego materiału dowodowego w zakresie samochodów podobnych do sprowadzonego samochodu oraz niewykazania rażącej różnicy pomiędzy wartością spornego pojazdu, a pojazdami podobnymi, są bezpodstawne. Organ podatkowy badając wartość celną spornego pojazdu nie tylko powołał się na oferty najbardziej zbliżone do modelu porównywanego tj. ten sam model i rocznik, ale również dokonał ustaleń w zakresie stopnia uszkodzenia pojazdu w oparciu o opinię techniczną sporządzoną przez mgr inż. G. S. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ celny zasadnie zakwestionował zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym wartość celną przedmiotowego pojazdu osobowego, wynikającą z faktury zakupu spornego towaru. Co istotne skarżąca nie wykazała, pomimo wezwania organu, dlaczego cena transakcyjna odbiega od ceny rynkowej.
W sprawie nie jest sporne, że w przypadku gdy wartość celna nie może zostać ustalona zgodnie z art. 70 ust. 1 UKC, podstawę do ustalenia wartości celnej stanowi tzw. metoda ostatniej szansy, o której mowa w art. 74 ust. 3 UKC oraz art. 144 rozporządzenia wykonawczego. Z treści art. 74 ust. 3 wynika, że jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie ust. 1, ustala się ją na podstawie danych dostępnych na obszarze celnym Unii z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych ze wszystkimi następującymi zasadami i przepisami ogólnymi porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu, artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu i rozdziałem 3 UKC ("Wartość celna towarów").
W przypadku określania wartości celnej używanego samochodu, dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi aut sprowadzonych przez importera, ale wyprodukowanych poza Wspólnotą i sprzedawanych na rynek Wspólnoty. Metoda ostatniej szansy jest stosowana do ustalenia wartości celnej importowanych samochodów, w sytuacji braku możliwości zastosowania metod wymienionych w art.74 ust.2 lit a-d UKC, w szczególności ze względu na zróżnicowany stan techniczny tych pojazdów (np. uszkodzenia czy ich brak). Organy celne przy tym posiłkują się opiniami rzeczoznawców w zakresie stopnia zużycia pojazdu, czy jego uszkodzeń.
W niniejszej sprawie organ i instancji ustalając wartość pojazdu metodą ostatniej szansy wykorzystał opinię rzeczoznawcy, który dokonał ustalenia rynkowej wartości zaimportowanego pojazdu "metodą stopnia uszkodzenia", jednakże organ nie uwzględnił współczynnika zbywalności.
Oparcie się przez organ na opinii biegłego zasługuje na akceptację. Opinia ta (poprzedzona oględzinami pojazdu) została sporządzona przez kompetentnego biegłego, działającego w zakresie swoich kompetencji i umiejętności oraz wiedzy specjalnej, z zastosowaniem prawidłowych danych i informacji istotnych z punktu widzenia ustalenia wartości celnej zaimportowanego samochodu, a organ słusznie uznał ją rzetelną i wiarygodną. Należy podkreślić, że przy określaniu wartości celnej towaru opinia biegłego nie jest dla organu celnego bezwzględnie wiążąca, lecz - jak każdy dowód - podlega ocenie organu.
W ocenie Sądu, organ dokonał prawidłowego ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu, przyjmując jako podstawę ustalenia jego wartości celnej wartość rynkową samochodu w wysokości 38 187 PLN, bez współczynnika zbywalności, określoną w wycenie nr [...], odliczając od niej, zgodnie zobowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru, tj. 10% cła, 3,1 % podatku akcyzowego, 23% podatku od towarów i usług oraz 10% zwyczajowo przyjętej marży.
Obliczona w ten sposób wartość w wysokości 24 886,65 PLN po przeliczeniu przez kurs waluty obowiązujący w dniu dokonania zgłoszenia celnego (1USD=3,7747 PLN; tabela kursów nr 016/A/NBP/2019 z dnia 23.01.2019r.) daje kwotę 6.593,01 USD.
Z uregulowań zawartych w ustawie o VAT oraz ustawie o podatku akcyzowym wynika, że zakwestionowanie wskazanej w zgłoszeniu celnym wartości celnej towaru i zwiększenie tej wartości wywiera wpływ na wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oraz na wysokość określenia prawidłowej kwoty podatku akcyzowego.
Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym – w przypadku importu podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty akcyzy, z uwzględnieniem obowiązujących stawek akcyzy w zgłoszeniu celnym. Zgodnie zaś z art. 27 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym – jeżeli właściwy naczelnik urzędu celno-skarbowego stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w należnej wysokości.
W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia 26 czerwca 2019 r. organ I instancji określił wartość celną przedmiotowego pojazdu w wysokości 24887 zł, a kwotę długu celnego w wysokości 2489zł, co wpłynęło na podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym. Kwota podatku akcyzowego została przez organy podatkowe obliczona w prawidłowy sposób (tj. 849 zł).
Podobnie zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym lub w rozliczeniu zamknięcia kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno - skarbowego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Rozstrzygnięcie wydane w sprawie celnej oraz w sprawie podatku akcyzowego wpłynęło na zmianę podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Za podstawę opodatkowania przyjęto kwotę 28225 zł, a prawidłowa wysokość tego podatku wyniosła 6492 zł.
Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa materialnego lub procesowego, na które wskazuje skarżąca w skardze. W szczególności pozbawione podstaw są twierdzenia o braku należytej staranności organów w zbieraniu dowodów lub też ich niewłaściwej ocenie. W toku postępowania organy podjęły niezbędne działania w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym, czyniąc zadość wymogom z art. 122, art. 187 § 1 O.p. w zw. z art. 191 O.p. Postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia spraw. W ocenie Sądu materiał dowodowy został zgromadzony i oceniony zgodnie z przepisami postępowania, zaś uzasadnienia zaskarżonych decyzji odpowiadają prawu.
Dodać należy, że w toku prowadzonego postępowania skarżąca nie przedstawiła wiarygodnych dokumentów, w oparciu o które można byłoby wnioskować, iż wartość określona w dokumencie sprzedaży jest wartością transakcyjną towaru, o której mowa w powołanym art.70 ust. 1 i ust.2 UKC - a więc, że jest ceną faktycznie zapłaconą za sprowadzany towar, czyli całkowitą kwotą płatności dokonaną przez kupującego sprzedającemu lub na korzyść sprzedającego i obejmuje ona wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów przez kupującego sprzedającemu.
W niniejszej sprawie odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej, jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru, nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach, związanych przede wszystkim z rażącą dysproporcją pomiędzy ceną pojazdu zadeklarowaną przez importera, a cenami rynkowymi.
Odnośnie zarzutu naruszenia art.7, art.8, art.75 §1, art.77 §1, art.80 oraz art.138 k.p.a. należy wskazać, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu celnym.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
Stosownie do art. 225 P.p.s.a. Sąd zarządził na rzecz skarżącej zwrot kwoty 160 zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi, gdyż w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług (I SA/Rz 141/20) należny wpis wynosi 100zł - przy przyjęciu, że wartość przedmiotu sporu wynosi 1900 zł (różnica pomiędzy VAT określonym w decyzji, a zadeklarowanym przez skarżącą).