Uzasadnienie
S. B. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], [...], o odmowie umorzenia składek i odsetek z tytułu nieuregulowanych należności na ubezpieczenie społeczne rolników.
Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r., sygn. I SA/Rz 147/17 starszy referendarz sądowy WSA w pkt I umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w całości, w pkt II ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 28 marca 2017 r. wyznaczyła dla skarżącego w niniejszej sprawie radcę prawnego A. K. Na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny zwróciła się do Sądu o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu i oświadczyła, że pomoc ta nie została opłacona ani w części, ani w całości.
Wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. WSA oddalił skargę S. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęta w dniu 10 lutego 2017 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym), dlatego zastosowanie będzie mieć rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715; zwanego dalej rozporządzenie), które weszło w życie w dniu 2 listopada 2016 r.
Rozporządzenie to reguluje szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
W świetle § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłaty w innej sprawie wynoszą - 240 zł. Ponieważ przedmiotowa sprawa dotyczy odmowy umorzenia składek i odsetek z tytułu nieuregulowanych należności na ubezpieczenie społeczne rolników – zatem mieści się w kategorii "innej sprawy" - określonej w ww. paragrafie rozporządzenia.
Przy czym opłata ta z mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (23 %), tj. 55,20 zł, co w konsekwencji daje łączną kwotę 295,20 zł.
Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego zgłosiła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i złożyła oświadczenie, że koszty nie zostały pokryte w całości, ani w części. W związku z powyższym zaistniały podstawy do przyznania radcy prawnemu A. K.. - kosztów za udzieloną skarżącemu S. B. pomoc prawną z urzędu, (która nie została w jakiejkolwiek części opłacona).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 c i § 4 ust. 3 rozporządzenia, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.