Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy i ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w [.] wyznaczyła w dniu 28 marca 2017 r. w osobie radcy prawnej AK.
Wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. oddalono skargę na opisaną w sentencji decyzję, a postanowieniem z dnia 19 maja 2017 r. przyznano radcy prawnej AK wynagrodzenie za udzieloną skarżącemu pomoc prawną w pierwszej instancji.
Następnie pełnomocnik skarżącego wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, którego odpis wraz z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 19 czerwca 2017 r.
W dniu 17 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, wnosząc jednocześnie o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu SB, jako że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Opinię Sąd ocenił jako sporządzoną z zachowaniem zasad należytej staranności.
Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej "Ppsa", wyznaczony – na zasadzie prawa pomocy, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, opłata ta wynosi 120 zł (tj. 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), czyli 240 zł) i na podstawie § 4 ust. 3 ulega ona podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług, którego stawka - zgodnie z art. 41 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), wynosi 23 %. Pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą na podstawie art. 177 § 5 Ppsa Sąd ocenił jako sporządzoną z zachowaniem zasad należytej staranności.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 Ppsa oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, orzekłem jak w sentencji.