Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym, na urzędowym formularzu PPF, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, a oboje utrzymują się z prowadzonych działalności gospodarczych. Dochód skarżącej z tego tytułu wynosi 13 725 zł miesięcznie, a dochód jej męża 24 055 zł miesięcznie.
Deklarując składniki posiadanego majątku, w oświadczeniu wymieniono następujące jego składniki: nieruchomości rolne o wartości 200 000 zł, w części nieuprawiane, budynek handlowo-usługowy o pow. 997 m2 i działkę o pow. 0,167 ha, o łącznej wartości 1 200 000 zł, oszczędności w kwocie 13 000 zł, udziały w spółce prawa handlowego o wartości 20 000 zł.
Przedstawiając listę ponoszonych wydatków skarżąca podała, że na opłaty za media przeznacza miesięcznie 550 zł, na podatki 1 300 zł rocznie, koszty leczenia w jej przypadku to koszt 12 000 zł rocznie, a koszty ubezpieczenia 1 620 zł rocznie.
Uzasadniając swój wniosek skarżąca podkreśliła, że koszt wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (8 989 zł) stanowi ¼ dochodu w jej gospodarstwie domowym. Zaznaczyła też, że jej małżonek również został wezwany do opłacenia tej wielkości wpisu.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy, gdyż koszty sądowe w jej sprawie, choć stosunkowo wysokie, znajdują pełne i wielokrotne pokrycie w dochodach skarżącej oraz jej męża, jak również w wartości zgromadzonego przez nich majątku. Oboje są bowiem osobami zamożnymi, które stać na poniesienie tego rodzaju wydatków.
Argumentem za przyznaniem skarżącej wsparcia ze środków publicznych nie może być również to, że koszt wpisu od skargi stanowi ¼ miesięcznego dochodu w jej gospodarstwie domowym, gdyż rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy uwzględnia się jedynie przesłanki obiektywne, wskazane w art. 246 § 1 P.p.s.a., które sprowadzają się do badania możliwości płatniczych wnioskodawcy, w odniesieniu do konkretnych kosztów postępowania, a proporcja wysokości tychże kosztów w stosunku do łącznej sumy dochodów nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.