Uzasadnienie
Opisaną w sentencji, decyzją z dnia [...] listopada 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatnikowi M.C. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007r.
Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję, skarżący skierował wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica").
Kierując w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawca zaniechał jakiegokolwiek jego uzasadnienia, a zatem nie sposób ocenić czy opiera się on na ustawowych przesłankach. W uzasadnieniu skargi skarżący powołał argumenty odnoszące się do kwestii merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, nie zaś do ustawowych przesłanek wstrzymania.
Potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Skoro z treści samego wniosku nie wynikają okoliczności, które mogłyby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, przed uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu w tej sprawie, wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki – sąd nie może zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową poprzez prowadzenie postępowania wyjaśniającego z urzędu. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, LexPolonica nr 409861 i 375763).
Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603).
Sąd, badając sprawę z urzędu, nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie prawem przewidzianym, a skarżący nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, z których wynikałoby, iż wyegzekwowanie należności w chwili obecnej może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.