Uzasadnienie
Wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, skarżący wystąpili w niej z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd.
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Brzmienie tego przepisu oznacza, że wnioskodawca powinien wskazać przesłanki do zastosowania tej regulacji przez sąd, którymi są cytowane powyżej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony jakąkolwiek okolicznością przemawiającą za ochroną tymczasową strony, nawet bez powołania na okoliczność, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zrodzi skutki w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko i nie jest zobligowany – niezależnie od okoliczności sprawy- uwzględnić taki obarczony brakami wniosek. Sąd rozpoznający wniosek nie może bowiem prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o taki rodzaj ochrony (por.: postanowienia NSA z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/05, z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 496/04, system LexPolonica nr 409861, 375763).
Na marginesie należy dodać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej został zawarty w skardze sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, który opierając się na znajomości prawa powinien go stosownie uzasadnić, by pozwolić Sądowi na jego weryfikację.
Wobec jednak braków wniosku, należało stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.