Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wydał w dniu [...] listopada 2010r. w stosunku do podatnika R. P. decyzję nr [...] mocą której umorzył postępowanie w podatku obrotowym i dochodowym za 1986 rok na zasadach ogólnych w związku z przedawnieniem.
W decyzji tej zawarte zostało pouczenie o prawie wniesienia od niej odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w R., w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w L.; decyzja ta przesłana została na adres podatnika a jej odbiór potwierdziła w dniu 16 listopada 2010r. M. P. – żona podatnika.
Odwołanie podatnika noszące datę 1 grudnia 2010r. nadane zostało jako przesyłka pocztowa pod adresem Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. w dniu 2 grudnia 2010r., do którego wpłynęło w dniu 8 grudnia 2010r. a do Dyrektora Izby Skarbowej w R. przekazane zostało w dniu 13 grudnia 2010r.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. stwierdził, że przedmiotowe odwołanie podatnika z dnia 1 grudnia 2010r. wniesione zostało z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania.
Jako podstawę rozstrzygnięcia powołał art. 228 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./, zaś w uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt.1 cyt. Ordynacji, termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Doręczenie decyzji osobie fizycznej może nastąpić za pośrednictwem poczty, w jej mieszkaniu lub w miejscu pracy /art. 145 § 1, art. 148 § 1 cyt. Ordynacji/, przy czym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, doręczenie może nastąpić – między innymi – za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, gdy podjął się on oddania pisma adresatowi. W niniejszej sprawie, przedmiotową decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. odebrała w dniu 16 listopada 2010r. M. P. – żona adresata tj. R. P. i zobowiązała się do oddania jej adresatowi, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
W związku z powyższym, termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 30 listopada 2010r. a odwołanie to nadane zostało na poczcie w dniu 2 grudnia 2010r. czyli po upływie terminu i wobec powyższego uzasadnione było wydanie rozstrzygnięcia jak wyżej.
Podatnik R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. i wniósł o jego uchylenie.
W uzasadnieniu skargi podniósł, iż doręczenie mu decyzji " o umorzeniu postępowania ze względu na okres przedawnienia i jego aspekty stanowią podstawę do przyjęcia złożonego... odwołania i przywrócenia terminu do jego złożenia."
Przywołując treść art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, skarżący podkreślił, że termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia decyzji stronie i w niniejszym przypadku decyzja ta faktycznie została mu doręczona przez żonę w dniu 2 grudnia 2010r. a więc od tej daty biegł termin 14 dni i został zachowany. Podał, że przebywał za granicą /przez okres krótszy niż dwa miesiące a więc nie musiał ustanawiać pełnomocnika do doręczeń/ a przesyłka z decyzją organu I instancji została odebrana przez jego żonę w czasie jego nieobecności, przy czym z powodu " specyficznych okoliczności" w czasie pobytu za granicą nie miał kontaktu z żoną. Podniósł także, iż jego relacje z żoną od dłuższego czasu były wrogie i na pewno jego żona nie złożyła wobec doręczyciela deklaracji – zobowiązania do przekazania mu tej decyzji. Wprawdzie na zwrotnym poświadczeniu odbioru widnieje podpis jego żony ale brak jest deklaracji o przyjęciu zobowiązania co do przekazania przesyłki adresatowi.
W związku z powyższym skarżący podniósł, iż ze względu na jego nieobecność, doręczenie mu przedmiotowej decyzji powinno nastąpić w trybie przewidzianym w art. 150 Ordynacji podatkowej tj. poprzez przechowanie przesyłki i poinformowanie go o tym /awizowanie/. Powołał się także na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Istotnie skarżący złożył do Dyrektora Izby Skarbowej w R. wniosek z dnia 5 stycznia 2011r. – nadany w urzędzie pocztowym w dniu 11 stycznia 2011r. - o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 15 listopada 2010r. w którym wskazał na – przytoczone wyżej - okoliczności dotyczące jego pobytu za granicą i brak w tym czasie kontaktu z żoną oraz faktyczne przekazanie mu tej przesyłki przez żonę w dniu 2 grudnia 2010r.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. odmówił podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z powołaniem się na art. 163 § 2 i art. 162 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu tegoż postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w R. podniósł, że zgodnie z powyższymi przepisami, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania może nastąpić wówczas, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki:
- - wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia,
- - jednocześnie z wnioskiem podatnik dopełni czynności dla której ustanowiono termin,
- - we wniosku o przywrócenie terminu wskazane zostaną przyczyny naruszenia terminu,
- - podatnik uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie organ uznał za spełniony warunek dopełnienia czynności dla której uchybiono termin / bo odwołanie wniesiono wcześniej/ oraz wskazania przyczyn uchybienia terminu – według podatnika – niezależnych od niego.
Wskazał jednak, że według twierdzeń podatnika, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 2 grudnia 2010r. czyli w dniu jego powrotu z zagranicy i faktycznego otrzymania przedmiotowej decyzji a zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w dniu 9 grudnia 2010r., zaś złożony został dopiero w dniu 11 stycznia 2011r. /data nadania pocztowego/. Przewidziany w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej termin 7 dni / od ustania przyczyny uchybienia terminu/ do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie podlega przywróceniu a skoro w niniejszym przypadku został on przekroczony, to zasadne jest rozstrzygnięcie jak wyżej.
Podatnik R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na powyższe postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i w jej uzasadnieniu przytoczył te same okoliczności, które wskazał w skardze na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu – które przytoczono wyżej.
W odpowiedziach na powyższe skargi na postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w R. wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych postanowieniach, wskazując przy tym, że wniosek podatnika o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wpłynął dopiero w dniu 17 stycznia 2011r. – tj. już po wydaniu postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu.
W związku z wniesioną w niniejszej sprawie /sygn. akt: I SA/ Rz 193/11/ skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącego podatnika R. P. do uiszczenia od tejże skargi należnej opłaty sądowej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie o uiszczenie tej opłaty doręczone zostało na adres skarżącego w dniu 11 lipca 2011r., przy czym jego odbiór potwierdziła M. P. jako dorosły domownik adresata. Doręczenie to nastąpiło zgodnie z art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 po0z. 1270 z późn. zm./ i wobec powyższego termin do uiszczenia żądanej opłaty upływał z dniem 18 lipca 2011r.
Opłata powyższa nie została uiszczona i w takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 cyt. wyżej ustawy.
Informacyjnie Sąd podaje, że skarga na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, oddalona została wyrokiem tut. Sądu z dnia 18 sierpnia 2011r. sygn. I SA/Rz 145/11.