Uzasadnienie
A. G., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 199 zł, należnego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została odebrana przez dorosłego domownika w dniu 2 czerwca 2014 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu, brak fiskalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego, gdyż zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie jako P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Skarżący został skutecznie zawiadomiony o konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Doręczenie wezwania w tym przedmiocie dorosłemu domownikowi, zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a., odnosi skutek równoznaczny z doręczeniem pisma osobiście skarżącemu. Mimo wskazania o uzupełnienie jakiego braku wzywa się skarżącego i pouczenia go o konsekwencjach nieuzupełnienia braku w terminie, strona nie uczyniła zadość wezwaniu i nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.