Uzasadnienie
G. K. (dalej: skarżący) 11 grudnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie do od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Po rozpatrzeniu sprzeciwu na ww. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 marca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 629 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2016 r. sygn. akt I FZ 132/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2016 r. ponownie wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 marca 2016 r. do uiszczenia wpisu od skargi.
Jak wynika z akt sprawy skarżący składał kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy, które były odmownie rozpatrywane przez referendarza sądowego a następnie utrzymywane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Po rozpatrzeniu ostatniego wniosku z dnia 25 października 2016 r. referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 7 listopada 2016 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku. Rozpatrując sprzeciw od ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Następnie w wykonaniu prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 629 zł, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 3 stycznia 2017 r.
Zakreślony termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 10 stycznia 2017 r. Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z uwzględnieniem § 2, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku, gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu od skargi.
W związku z powyższym skargę należało odrzucić, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.