Uzasadnienie
E. i T. S. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2006 r. (nr [...]) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r.
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2007 r. (ISA/Rz 638/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Na skutek skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. (II FSK 1476/07) uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W piśmie z dnia 3 czerwca 2009 r. E. i T. S. cofnęli skargę na wymienioną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
W myśl przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na względzie powyższe, Sąd uznając cofnięcie za dopuszczalne, orzekł na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w sentencji.