Uzasadnienie
T. S. (dalej: skarżący) pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 545/15 zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 1 września 2015 r oddalającym skargę T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok
W uzasadnieniu wniosku podał, że nie ma nic wspólnego ze sprawą, nie jest stroną postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga o wznowieni podlega odrzuceniu.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową, jest nadzwyczajnym środkiem weryfikacji prawomocnych orzeczeń sądowych, który może być skutecznie uruchomiony i prowadzić do ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy wyłącznie w przypadkach ściśle określonych w art. 271 – 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a".
Art. 270 p.p.s.a. wskazuje bowiem, że tylko w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Tak więc, zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Ponadto, zgodnie z art. 272 powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (§ 3).
Z kolei jak stanowi art. 273 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§ 1), a także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3).
Zdaniem Sądu, wskazane w treści skargi okoliczności, że skarżący nie jest stroną postępowania i nie ma nic wspólnego ze sprawą, mające w jego uzasadniać wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 1 września 2015 r sygn. akt I SA/Rz 545/15 nie mogą zostać zakwalifikowane do którejkolwiek z podstaw wznowienia zawartych w ustawie.
Uznając zatem, że wniesiona skarga nie spełnia wymogu oparcia jej na ustawowych przesłankach wznowienia Sąd - na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a – orzekł o jej odrzuceniu.
W związku z tym, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 222 p.p.s.a., nie wzywano skarżącego do uiszczenia od niej wpisu.