Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2018r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego Poczty Polskiej S.A.), spółka [...], reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego [...], wniosła skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018r., nr [...] w przedmiocie odmowy oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata: 2006, 2007, 2008 i 2011.
Skarżąca wskazała, że wnosi skargi z ostrożności procesowej na wypadek nieuwzględnienia skarg na bezczynność SKO w [...]. Spółka zaznaczyła, że jest świadoma rozstrzygnięć w postępowaniu odwoławczym – tj. utrzymania w mocy decyzji Burmistrza oraz nie miała możliwości wniesienia skarg w ustawowym terminie. Z tego względu Spółka zdecydowała się złożyć wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia skarg wraz ze skargami na ww. decyzje.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018r. zostały pierwotnie wysłane na nieaktualny adres kancelarii pełnomocnika Skarżącej i były dwukrotnie awizowane: w przypadku decyzji o nr [...] w dniach 11 oraz 19 września 2018r. a decyzji o nr [...] w dniach 19 i 27 września 2018r.
Następnie w dniu 6 grudnia 2018r. pełnomocnik Skarżącej powziął informację w Biurze Informacji Kolegium o wydaniu zaskarżonych decyzji i wysłaniu ich na nieaktualny adres kancelarii pełnomocnika Skarżącej.
W dniu 13 grudnia 2018r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu wyżej opisane skargi wraz z wnioskami o przywrócenie terminu do ich wniesienia.
W dniu 2 stycznia 2019r. doręczono zaskarżone decyzje pełnomocnikowi Skarżącej na aktualny adres kancelarii, zgodnie ze znajdującymi się w aktach spraw administracyjnych zwrotnymi potwierdzeniami odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skargi podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż zostały wniesione przedwcześnie, tj. przed prawidłowym i skutecznym doręczeniem zaskarżonych decyzji.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zatem jak wynika z brzmienia wyżej przytoczonego przepisu, termin do wniesienia skargi rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia stronie decyzji, przy czym chodzi tu o doręczenie prawidłowe i skuteczne, jako że decyzja wchodzi do obrotu prawnego z chwilą jej skutecznego doręczenia. Jak stanowi bowiem art. 212 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 800 ze zm., dalej O.p.), organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Oczywiście chodzi tu o skuteczne prawnie doręczenie w rozumieniu przepisów art. 144–154c O.p. (tak L. Etel. (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2018, komentarz do art. 212, pkt 1).
Należy wskazać, że dokonana przez SKO w Rzeszowie próba doręczenia zaskarżonych decyzji pełnomocnikowi Spółki na adres przy ul. Lubicz 23a w Krakowie była nieskuteczna. Pełnomocnik Skarżącej stosownie do art. 146 § 1 O.p. zawiadomił bowiem organ I instancji o zmianie siedziby kancelarii. Skoro zaskarżone decyzje nie zostały wysłane na prawidłowy adres to nie można uznać, aby z dniem odpowiednio 25 września 2018r.i 3 października 2018r. nastąpił zastępczy skutek ich doręczenia określony w art. 150 § 4 O.p., wobec braku odebrania przesyłki przez pełnomocnika Skarżącej.
Zatem nie można uznać, aby zaskarżone decyzje z dniem odpowiednio 25 września 2018r. i 3 października 2018r. weszły do obrotu prawnego, gdyż nie zostały, jak już wyżej wskazano, prawidłowo doręczone. W konsekwencji nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skarg. Doręczenie decyzji SKO w [...] z dnia [...] sierpnia 2018r. nastąpiło dopiero z dniem 2 stycznia 2019r., kiedy to organ wyekspediował zaskarżone rozstrzygnięcia na prawidłowy adres przy ul. [...]. Dopiero od tego dnia rozpoczął bieg terminu do wniesienia skarg.
Zatem należało uznać, że skargi z dnia 13 grudnia 2018r. zostały wniesione przed prawidłowym, skutecznym doręczeniem zaskarżonych decyzji, a tym samym są przedwczesne i jako takie niedopuszczalne.
Należy również wskazać, że w orzecznictwie został wyrażony pogląd, że wniesienie skargi przed doręczeniem aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych, gdyż jest przedwczesne i tym samym "z innych przyczyn niedopuszczalne" (tak postanowienie NSA z dnia 29 marca 2012r., II OSK 721/12, postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12, por. również wyrok NSA z dnia 29.01.2013r., II FSK 1178/11, orzeczenia dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd nie orzekał w przedmiocie wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia skarg, gdyż nie można przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu, zgodnie z przytoczoną powyżej argumentacją.
Sąd zaznacza również, że Strona może złożyć skargi w przedmiotowych sprawach w terminie, który rozpoczął swój bieg od dnia 2 stycznia 2019 roku. Otwarta pozostaje również kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skarg w tym terminie.
Mając na względzie treść art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji i odrzucono skargi.