Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: Kolegium) postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr: [...] utrzymało w mocy postanowienie Kolegium z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia.
Skargę na wydane postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosła drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP strona – "A" Sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej: Spółka). W związku z opatrzeniem skargi podpisem elektronicznym, Spółka na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, została wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego oryginału oraz nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została skutecznie doręczona Spółce w dniu [...] lipca 2017 r.
W reakcji na powyższe Spółka wniosła drogą elektroniczną pismo z dnia [...] sierpnia 2017 r., opatrzone podpisem elektronicznym, w których wyraziła przekonanie, że skarga spełnia wymogi ustawowe. Dodatkowo wskazała, że Spółka jest w trakcie wielomiesięcznej procedury przepisywania z rejestru prowadzonego przez Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy do KRS, co stanowi niemożność wypełnienia wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna spełniać warunki, przewidziane dla każdego pisma procesowego.
Przepis art. 46 § 1 pkt 1 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej P.p.s.a.) stanowi obligatoryjne elementy każdego pisma procesowego. Jednym z nich jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie, z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, stroną skarżącą jest osoba prawna – spółka z o.o., dokonuje ona czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zgodnie z art. 28 P.p.s.a.
W związku z powyższym skarga powinna być podpisana przez osobę uprawnioną do reprezentacji takiej spółki. Jednocześnie osoba podpisana pod skargą ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. następuje poprzez złożenie odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nie uzupełnienie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka, mimo wskazania o uzupełnienie, jakich braków się ją wzywa i pouczenia o konsekwencjach nieuzupełnienia ich w terminie, nie uczyniła zadość wezwaniu i nie podpisała skargi oraz nie przedstawiła odpisu KRS określającego osoby uprawnienie do działania w imieniu Spółki. Uzupełnieniem braków formalnych nie jest pismo z dnia [...] lipca 2017 r., w którym Spółka zakwestionowała zasadność wezwania jej do podpisania skargi oraz możliwość nadesłania aktualnego odpisu z KRS.
Należy również wyjaśnić, że w obecnym stanie prawnym, wymogu podpisania skargi nie spełnia podpis elektroniczny. Wnoszenie pism procesowych w postępowaniu sądowym w formie dokumentu elektronicznego będzie możliwe z dniem 15 maja 2018 r., kiedy to wejdzie w życie art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 183 ze zm.), zgodnie z postanowieniem art. 11 pkt 3 cytowanej ustawy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił.