Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kwocie 154 zł, na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, B.U. (dalej: skarżący) zwrócił się na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, a także o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podał, że jego sytuacja materialna jest bardzo ciężka, podobnie jak jego żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje dwoje dzieci w wieku szkolnym, a utrzymanie to jak podał zapewniają skarżącemu i jego rodzinie -rodzice. Oświadczył także, że posiada dom o pow. 187,8 m², nie posiada natomiast żadnych rzeczy wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Jedynym zadeklarowanym dochodem jest zasiłek rodzinny pobierany przez żonę skarżącego w kwocie 182 zł.
Skarżący wezwany do uzupełnienia danych zawartych we wniosku odnośnie swojej sytuacji majątkowej przedłożył kserokopie: zaświadczeń z urzędu skarbowego, z których wynika, że za 2010 r. oboje małżonkowie nie deklarowali dochodu do opodatkowania, zaświadczeń z Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu jako bezrobotni (oboje małżonkowie), wyciągów bankowych z rachunków żony prowadzonych w walucie polskiej i obcej (USD), decyzji o przyznaniu zasiłku rodzinnego i zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, faktur za ścieki, energię elektryczną, gaz, wystawione na rodziców skarżącego jako płatników.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres prawa pomocy, uregulowanego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a... Ten zakres pomocy zarezerwowany jest tylko i wyłącznie dla osób znajdujących się w wyjątkowo trudnej sytuacji, uniemożliwiającej wyłożenie jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych i takiej, w której wnioskodawca nie ma potencjalnych możliwości na zdobycie tychże środków (brak majątku i obiektywnych możliwości na jego pozyskanie). Okoliczności braku środków powinny być wiarygodnie udokumentowane, ponieważ zwolnienie od ponoszenia ciężaru postępowania sądowego stanowi w istocie przerzucenie tego ciężaru na współobywateli.
Rozpoznający wniosek referendarz sądowy zwrócił się do skarżącego o podanie informacji o sytuacji materialnej i życiowej oraz o przedłożenie dokumentów wymienionych w wezwaniu do złożeniu dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym.
Deklaracje o wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej budzą jednak wątpliwości co do prawdziwości złożonego oświadczenia. Skarżący zarejestrował się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna w dacie otrzymania wezwania do przedłożenia takiego zaświadczenia, nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych prowadzonych na swoje nazwisko, nie określił wydatków związanych z kosztami utrzymania rodziny, nie wyjaśnił czy posiada jakiekolwiek pojazdy, np. motocykl, samochód, nie udokumentował dochodów rodziców na potwierdzenie, że mają oni możliwości finansowe do utrzymywania siebie i rodziny skarżącego.
Co więcej, w aktach sprawy znajduje się informacja, że skarżący od dłuższego czasu przebywa za granicą (Stany Zjednoczone Ameryki Płn.), a także dokument przesłany pocztą elektroniczną z daty 11 kwietnia 2011 r., tj. pełnomocnictwo dla żony do reprezentowania skarżącego w postępowaniu odwoławczym dot. skarżonej decyzji, udzielone przed notariuszem Stanu New Jersey (k.27, 30, t. II akt administracyjnych).
W takiej sytuacji oświadczenie, że rodzina skarżącego utrzymywana jest wyłącznie przez jego rodziców, co do których nie wiadomo czy posiadają faktycznie takie możliwości finansowe, nawet w konfrontacji z zaświadczeniem potwierdzającym bezrobocie obojga małżonków czy brak dochodów do opodatkowania za miniony okres rozliczeniowy, wyciągami z rachunków bankowych żony skarżącego dokumentującymi wyłącznie wpływy z tytułu wypłaty zasiłku rodzinnego (łącznie 182 zł), nie jest dla rozpoznającego wniosek wiarygodne. Wątpliwości są tym większe, że przecież skarżący deklaruje budowę domu.
Co do zasady prawo pomocy ze swej istoty ma służyć stronom, którym sytuacja materialna tamuje prawo do sądu, nie zaś tym, które w jakikolwiek sposób uchylają się od obowiązku ponoszenia wymaganych opłat.
Wobec wątpliwości co do wiarygodności oświadczenia zawartego we wniosku o prawo pomocy, należy uznać, że skarżący nie wykazał przesłanek do przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.