Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r. przyznałem skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [.] wyznaczyła do tej funkcji radcę prawnego RB. Wyrokiem z dnia 30 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę. W dniu 5 listopada 2018 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia tytułem udzielonej skarżącemu pomocy prawnej, ponieważ nie zostało ono opłacone.
Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) zwanej dalej "Ppsa", wyznaczony - na zasadzie prawa pomocy, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych, tj. rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715 z późn. zm.).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłata minimalna w sprawie rozpoznanej przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł, która, stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, ulega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług, którego stawka - zgodnie z art. 41 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221) - wynosi 23 %, co łącznie daje 295,20 zł.
Pełnomocnik podjęła w sprawie czynności procesowe, składając pismo procesowe i reprezentując skarżącego osobiście na rozprawie. Wobec tego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 Ppsa oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 4 ust. 3 rozporządzenia, przyznałem należne jej wynagrodzenie.