Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.
W sporządzonym następnie uzasadnieniu zawarto błędne postanowienia, że uchyleniu podlega również poprzedzające postanowienie Burmistrza Miasta [...] na podstawie art. 135 P.p.s.a. i że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W wyniku tej samej pomyłki, zalecenie ustalenia treści art. L 622-7 francuskiego Kodeksu handlowego skierowano błędnie do organu I instancji zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, złożyła ona wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 23 września 2014 r., poprzez orzeczenie, że uchyleniu podlega również postanowienie Burmistrza Miasta [...], poprzedzające zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, że Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, jednak nie orzekł o żądaniu skarżącej w kwestii uchylenia również postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu Sąd natomiast stwierdził, że uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym postanowieniem Burmistrza Miasta [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 października 2014 r. wyznaczono rozprawę na dzień 20 listopada 2014 r. w sprawie ww. wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 23 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
Jak wynika więc z treści wyżej przytoczonego przepisu prawa, sprostowanie oczywistych błędów może nastąpić przez Sąd z urzędu w razie stwierdzenia tego rodzaju omyłek. W niniejszej sprawie Sąd postanowił z tej możliwości procesowej skorzystać, niezależnie od wniosku o uzupełnienie wyroku, który zostanie rozpoznany odrębnie na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r.
Sprostowaniu mogą podlegać błędy pisarskie, rachunkowe, czy też inne oczywiste omyłki, które zostały popełnione zarówno w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. W trybie art. 156 P.p.s.a. poprawieniu podlegają takie błędy, które mają charakter oczywisty, to znaczy widoczny na pierwszy rzut oka. Mogą to być więc uchybienia polegające na użyciu w uzasadnieniu, wbrew zamierzeniu Sądu wydającego orzeczenie, pewnych form czy wyrazów, które w sposób nie budzący wątpliwości przeczą intencji Sądu, wyrażonej w sentencji wyroku czy postanowienia.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W sentencji wyroku wydanego w dniu 23 września 2014 r. Sąd w pkt 1 orzekł, że uchyla zaskarżone postanowienie. Wyrok został ogłoszony przez odczytanie sentencji i podanie ustnych motywów rozstrzygnięcia, które jest w tym zakresie jednoznaczne. Następnie, podczas sporządzania uzasadnienia w elektronicznej wersji przy użycia edytora teksu, doszło do popełnienia oczywistego błędu, który polegał na zawarciu w końcowej części uzasadnienia stwierdzenia, że Sąd uchyla również postanowienie Burmistrza Miasta [...] i wstrzymuje wykonanie postanowień do czasu uprawomocnienia się wyroku a zalecenia co do ustalenia treści art. L 622-7 francuskiego Kodeksu handlowego kieruje do organu I instancji, zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W świetle treści sentencji wyroku, opisane wyżej błędy mają charakter oczywistej omyłki. Należy natomiast zwrócić uwagę, że opisane w prostowanym uzasadnieniu uchybienia organów podatkowych, z uwagi na ich zakres i charakter mogły być usunięte w postępowaniu przed organem odwoławczym.
Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.