Uzasadnienie
Skarżąca K. K. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym oraz wysokości uzyskiwanych dochodów podała, że prowadzi wraz z synem wspólne gospodarstwo domowe, a jedynie jej źródło utrzymania stanowi pobierana przez nią emerytura w wysokości 1008,74 zł. Od października 2011 r. świadczenie emerytalne skarżącej obniżone jest o kwotę 431 zł, potrącaną w postępowaniu egzekucyjnym (egzekucja administracyjna).
Odnośnie stanu majątkowego, we wniosku zadeklarowano mieszkanie o pow. 50 m2, nieruchomość rolną o pow. 15 arów oraz udział wynoszący ½ we własności domu na wsi, wybudowanego w 1933r.
Z uwagi na fakt, że złożone przez skarżącą oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącej i jej możliwości płatniczych, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 16 sierpnia 2012 r., została ona wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia, poprzez wyjaśnienie czy syn pozostaje z nią faktycznie we wspólnym gospodarstwie domowym oraz czy jest on osobą bezrobotną, wskazanie źródeł utrzymania syna i tytułu prawnego do zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego, przedłożenie miesięcznego zestawienia wydatków na utrzymanie domu oraz stosownych rachunków i faktur dokumentujących te wydatki, a także przedłożenie zestawienia miesięcznych wydatków na zakup żywności, lekarstw i środków czystości.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżąca oświadczyła, że jej syn aktualnie przebywa w zakładzie karnym, nie posiada żadnych dochodów ani żadnego majątku.
Odnośnie ponoszonych wydatków podała, że na czynsz wydaje miesięcznie od 360-400 zł, gaz 155,42 zł za 2 miesiące, energię elektryczną – 164,54 zł za 2 miesiące, telefon 92,22 zł za miesiąc, ochronę mieszkania 92,25 zł za 3 miesiące, telewizję 77,70 zł za miesiąc. Na zakup żywności, leków i środków czystości wydaje miesięcznie 300 zł.
W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżąca podniosła, że wydatki na media zostały podane w ujęcie dwumiesięcznym a nie miesięcznym, a czynsz za lokal jest zmienny. W opłacaniu tych wszystkich rachunków korzysta z pomocy bliskich i przyjaciół. Nie sprecyzowała jednak od kogo i w jakiej wysokości pomoc ta pochodzi.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wynosi 1000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnioskującej o jego przyznanie, która winna tego dokonać poprzez złożenie kompletnego, wiarygodnego i przekonującego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, dokumentów źródłowych oraz, na wezwanie Sądu, dodatkowych oświadczeń.
Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącą oświadczeń nie sposób jest stwierdzić, że wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, gdyż przedmiotowe oświadczenia są niejasne, wewnętrznie sprzeczne, rodzą tym samym uzasadnione wątpliwości co do ich wiarygodności.
Przede wszystkim bowiem wysokość ponoszonych przez skarżącą wydatków (średnio 942,57 zł miesięcznie, nawet po uwzględnieniu tego że wydatki za gaz i energie elektryczną rozliczane są w cyklu dwumiesięcznym i przyjmując czynsz za mieszkanie w najniższej z podanych wysokości, tj. 360 zł, a także po pominięciu wydatków na płatną telewizję), zgodnie ze złożonym przez nią zestawieniem, przekracza wysokość deklarowanych przez nią dochodów, wynoszących jedynie 577 zł, po dokonaniu potrąceń w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca nie wyjaśniła z jakich środków finansują tę różnicę pomiędzy dochodami a wydatkami, jedynie w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego lakonicznie stwierdziła, że deficyt ten finansowany jest dzięki pomocy rodziny i przyjaciół. Wyjaśnień tych nie sposób uznać za wystarczające, albowiem ich ogólnikowość nie pozwala na weryfikację ich wiarygodności. Poza tym niepodanie wysokości ewentualnie otrzymywanej pomocy uniemożliwia określenie rzeczywistych możliwości finansowych skarżącej, a także wielkości środków, którymi dysponuje każdego miesiąca.
Odnosząc się do sformułowanego w sprzeciwie zarzutu odnośnie rozliczania wydatków należy zaznaczyć, że szacując wielkość wydatków w ujęciu miesięcznym uwzględniono fakt, że opłaty za gaz i energię elektryczną rozliczane są w okresach dwumiesięcznych, a czynsz przyjęto w najniżej z podanych w oświadczeniu wysokości. Mimo to średnia miesięcznych wydatków wyniosła 942,57 zł.
Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy dodać, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 maja 2012 r. zarządzono zwrot skarżącej kwoty 2 000 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi w sprawie, o której wznowienie aktualnie wnosi (sygn. I SA/Rz 651/11).
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.