Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie (dalej: ZUS) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] odmawiającą S. M. i M. M., prowadzącym działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej pod firmą "A" s.c. S. M., M. M., prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od marca do maja 2020 r.
Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia 22 czerwca 2020 r. "A" s.c., jako płatnik składek, który ma zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych innych ubezpieczonych, zwróciło się o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu ww. składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] ZUS odmówił "A" s.c. prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu ww. składek wskazując, że działalność gospodarcza zgłoszona została od dnia 2 października 2019 r. i na dzień 29 lutego 2020 r. zgodnie ze złożoną dokumentacją rozliczeniową brak jest na koncie spółki pracowników podlegających ubezpieczeniom społecznym.
Pismem z dnia 7 lipca 2020 r. "A" s.c. wniosło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. ZUS, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2020 r., opisaną na wstępie.
W uzasadnieniu decyzji organ powołał art. 31 zo ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.).
W ocenie ZUS brak na dzień 29 lutego 2020 r. zgłoszonych pracowników do ubezpieczeń społecznych nie daje możliwości zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za wnioskowany okres za osoby ubezpieczone.
Wnioskodawca nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu i wniósł skargę na decyzję ZUS z dnia [...] sierpnia 2020 r., opisaną na wstępie.
W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W myśl art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja ZUS w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek ubezpieczenie za okres od marca do maja 2020 r.
Jeżeli chodzi o wydający zaskarżoną decyzję organ - ZUS, to zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa.
Zgodnie więc z literalnym brzmieniem art. 13 § 2 P.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi na jego decyzje jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wprawdzie, realizując delegację zawartą w art. 13 § 3 P.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał rozporządzenie z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1773)., jednakże jego § 1 pkt 2 nie skutkuje zmianą właściwości sądowej w niniejszej sprawie.
W myśl bowiem § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wydana w oparciu o ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, dotycząca zwolnienia z obowiązku zapłaty składek. Nie jest ona więc decyzją w przedmiocie umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, odnośnie której właściwym do rozpoznania wniesionej na nią skargi byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że wyłącznie właściwym do rozpoznania skargi na decyzję ZUS z dnia z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu ww. składek za okres od marca do maja 2020 r. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdzie organ ma swoją siedzibę.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.