Uzasadnienie
Spółka z o.o. S. /dawniej B./ z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na wszystkie wymienione wyżej decyzje Dyrektora Izby Celnej; skargi te zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SA/Rz 265 do 281 i 283 do 305/06.
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2006r. wydanym na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.p.s.a. – wszystkie sprawy z powyższych skarg połączone zostały do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i do prowadzenia ich pod sygnaturą I SA/Rz 265/06.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2006r. sygn. I SA/Rz 265/06 Sąd odrzucił powyższe skargi wskazując w uzasadnieniu, że od skarg tych należne są wpisy stałe w wysokości po 200 zł a skargi te wniesione zostały przez pełnomocnika będącego adwokatem i wpisy nie zostały od nich uiszczone.
Skarżąca spółka wnioskami z dnia 2 czerwca 2006r. wystąpiła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisów od skarg i równocześnie w dniu 1 czerwca 2006r. dokonała uiszczenia wpisów w kwocie po 200 zł od każdej skargi / łącznie 8.000 zł/.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2006r. sygn. I SA/Rz 265/06 Sąd odmówił wnioskom o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisów.
Od opisanego wyżej postanowienia z dnia 11 maja 2006r. spółka wniosła skargę kasacyjną i po jej rozpoznaniu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007r. sygn. I FSK 1860/07 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, iż od przedmiotowych skarg należne są wpisy stosunkowe.
W związku z powyższym po nadaniu sprawie nowej sygnatury: I SA/Rz 70/08, zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2008r. wezwano skarżącą spółkę - do rąk jej pełnomocnika – o uiszczenie wpisów od skarg wyszczególniając wysokość wpisu od każdej ze skarg, przy czym jako podstawę wpisów / wartość przedmiotu zaskarżenia/ przyjęto kwoty podatku od towarów i usług określone w poszczególnych decyzjach. Podano również, że łączna suma wpisów wynosi kwotę 61.614 zł ale po uwzględnieniu dokonanej wpłaty w wysokości 8.000 zł, do zapłaty pozostaje kwota 53.614 zł.
Na powyższe zarządzenie z dnia 11 stycznia 2008r. spółka wniosła zażalenie i po jego rozpoznaniu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 marca 2008r. sygn. FZ 99/08 uchylił to zarządzenie wskazując w uzasadnieniu, iż jako podstawy obliczenia wpisów / wartość przedmiotu zaskarżenia/ przyjąć należy różnice pomiędzy kwotami podatku podanymi w zgłoszeniach celnych przez spółkę a kwotami określonymi w decyzjach przez organ celny / kwoty te – różnice wskazane zostały przez spółkę/.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2008r. sygn. I SA/Rz 70/08 wezwano skarżącą spółkę – do rąk jej pełnomocnika - o uiszczenie wpisów od skarg przy przyjęciu za podstawę ich obliczenia wskazanych wyżej różnic w kwotach podatku. W zarządzeniu tym wyszczególniono kwoty wpisu od każdej ze skarg, obliczono ich łączną kwotę na 42.228 zł i po odliczeniu wpłaconej kwoty 8.000 zł, do zapłaty pozostała kwota 34.228zł.
Zarządzenie powyższe z wezwaniem do uiszczenia brakującej kwoty wpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skarg, doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 21 kwietnia 2008r.; w zakreślonym terminie ani później skarżąca spółka nie dokonała żadnej wpłaty.
Biorąc pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. od skargi powinien być uiszczony " należny" wpis, czyli wpis obliczony zgodnie z art. 216 p.p.s.a. oraz zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193 z późn. zm./. Wpis należny od każdej skargi musi więc być wpisem uiszczonym w takiej wysokości, jaka wynika z obliczenia przy uwzględnieniu powyższych unormowań, przy czym zaznaczyć należy, że połączenie spraw z poszczególnych skarg do łącznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia nie zmienia powyższej zasady, albowiem połączenie takie nie odbiera poszczególnym skargom /sprawom/ ich indywidualnego charakteru a ma jedynie na względzie zasady ekonomiki procesowej. W mniejszych sprawach – jak wskazano wyżej – w zarządzeniach i wezwaniach do uiszczenia wpisów, ich wysokość obliczona została od każdej skargi oddzielnie; jedynie dla ułatwienia wskazano ich łączną sumę, łączną sumę dokonanych wpłat i łączną sumę do wpłaty.
Dokonując w dniu 1 czerwca 2006r. wpłat tytułem wpisów od skarg, skarżąca spółka wyszczególniła sygnatury spraw pod którymi pierwotnie skargi te były zarejestrowane. Ponieważ były do wpisy w kwotach po 200 zł od każdej skargi – co skarżąca spółka zaznaczyła we wnioskach o przywrócenie terminu do ich uiszczenia – to przyjąć należy, że wpisy te jako wpisy należne, zostały prawidłowo uiszczone od tych skarg, w których wysokość tychże wpisów wynosiła 200 zł lub mniej. Dotyczy to skarg na decyzje organu II instancji:
z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], nr [...], nr [...], z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], z dnia [...] lutego 2006 nr [...], z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] w których wysokość wpisów wynosi odpowiednio: 100 zł, 110 zł, 100 zł, 100zł, 160 zł, 100 zł, 100 zł / łącznie 770 zł/.
Natomiast w sprawach z pozostałych skarg, wysokość wpisu od każdej z tych skarg obliczona została na kwoty wyższe od 200 zł / co wynika z powołanego zarządzenia z dnia 16 kwietnia 2008r./ a więc skoro wpisy te mimo upływu terminu do ich uiszczenia /uzupełnienia/ nie zostały wpłacone, to przyjąć należy, że od tych skarg na decyzje wymienione w sentencji niniejszego postanowienia " należne" wpisy nie zostały wpłacone.
Wobec powyższego Sąd w oparciu o art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. odrzucił skargi od tychże decyzji; do rozpoznania pozostaną więc skargi na decyzje, których numery wymieniono wyżej w niniejszym uzasadnieniu.
Równocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt.1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie wpisów uiszczonych w nienależnej wysokości od odrzuconych skarg /po 200 zł/ oraz w zawyżonej wysokości tj. ponad kwoty wymienione wyżej od skarg na decyzje pozostające do rozpoznania; w ocenie Sądu brak jest bowiem podstaw prawnych do dokonania ewentualnego "zaliczenia" tych kwot na poczet wpisów uiszczonych w zaniżonej wysokości.