Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu [...] grudnia 2010r. sygn. akt I SA/Rz. 702/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. odrzucił skargę R. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, z powodu wniesienia jej po terminie.
Skarżący, w terminie 7 dni od ogłoszenia powyższego postanowienia, złożył wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, podając iż uchybienie ustawowemu terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, gdyż obliczał tą datę przy pomocy programu komputerowego Excel 2000 i pozostawał w przekonaniu o prawidłowości tego obliczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ustawą, wynika że Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie z utrwalonym w tej kwestii stanowiskiem doktryny i judykatury, uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy pomimo dołożenia wymaganej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkoda ta zatem musi mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należy zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od strony niezależna.
W ocenie Sądu, podana przez skarżącego przyczyna uprawdopodabnia brak jego winy w zaistniałym uchybieniu terminu co stanowi przesłankę jego przywrócenia. Działając w zaufaniu do prawidłowości obliczeń dokonywanych przy użyciu programu Exel, skarżący mógł bowiem pozostawać w usprawiedliwionym przeświadczeniu o wniesieniu przedmiotowej skargi z zachowaniem terminu.
W tej sytuacji w oparciu o art. 86 § 1 oraz art. 87 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.