Uzasadnienie
Uzasadnienie
K.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na trzy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2006r.nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za lata 2001– 2003.
Złożone przez skarżącego K.L. wnioski w przedmiocie prawa pomocy /o zwolnienie od kosztów sądowych/ zostały odmownie załatwione postanowieniami tut. Sądu z dnia 26 marca 2007r. i 15 października 2007r. a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na te postanowienia, odpowiednio postanowieniami z dnia 22 sierpnia 2007r. II FZ 409,4109,411/07 i z dnia 16 stycznia 2008r. II FZ 661,662,663/07.
W związku z oddaleniem – postanowieniami tut. Sądu z dnia 10 kwietnia 2008r. – wniosków skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, skarżący w zażaleniach z dnia 6 maja 2008r. zawarł wnioski w przedmiocie prawa pomocy / zwolnienie od wpisów od zażaleń/.
W dniu 20 maja 2008r. tut. Sąd – po połączeniu spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia – wydał wyrok oddalający skargi a skarżący złożył kolejne wnioski w przedmiocie przyznania prawa pomocy: o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniosek z 23 czerwca 2008r. o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 16 października 2008r. tut. Sąd stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 8 sierpnia 2008r.
Odnośnie powyższych trzech wniosków przedmiocie prawa pomocy, tut. Sąd wydał postanowienie odmowne w dniu 6 października 2008r. a zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2009r. II FZ 619/08.
Skarżący złożył także wnioski /z dnia 15 lipca 2008r./ w przedmiocie wstrzymania wykonania powyższego wyroku oraz w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od tegoż wyroku oraz wystąpił z kolejnym wnioskiem/ wpłynął 18 lipca 2008r./ w przedmiocie prawa pomocy: o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie pełnomocnika – adwokata radcy prawnego.
Postanowieniami tut. Sądu z dnia 14 sierpnia 2008r. odrzucono wniosek skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku oraz wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na te postanowienia skarżący wniósł zażalenia z dnia 8 września 2008r.
Powyższy wniosek w przedmiocie prawa pomocy rozpatrzony został odmownie postanowieniem tut. Sądu z dnia 6 października 2008r. a zażalenie skarżącego na to postanowienie oddalone zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2009r. II FZ 620/08.
Postanowieniem z dnia 6 października 2008r. tut. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 8 września 2008r. na postanowienie z dnia 14 sierpnia 2008r. w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku, skarżący wniósł zażalenie z dnia 3 listopada 2008r. na powyższe postanowienie z 6 października 2008r. a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 lutego 2009r. II FZ 621/08 zwrócił tut. Sądowi akta z powyższym zażaleniem celem uzupełnienia dostrzeżonych braków -skarżący nie uiścił opłaty sądowej od przedmiotowego zażalenia.
W związku z powyższym, Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu zarządzeniami z dnia 18 marca 2009r. wezwał skarżącego o uiszczenie wpisów:
- - od zażalenia z dnia 6 maja 2008r. na postanowienie z dnia 10 kwietnia 2008r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji,
- - od zażalenia z dnia 8 września 2008r. na postanowienie z dnia 14 sierpnia 2008r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej,
- - od zażalenia z dnia 3 listopada 2008r. na postanowienie z dnia 6 października 2008r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku.
Ponieważ kierowane do skarżącego powyższe wezwania o uiszczenie wpisów były pierwszymi wezwaniami w tych kwestiach /ze względu na zgłaszane przez skarżącego wnioski w przedmiocie prawa pomocy/, skarżącego pouczono o prawie wniesienia zażalenia ze względu na możliwość kwestionowania przez niego wysokości wpisów.
Skarżący złożył wówczas zażalenie z dnia 14 kwietnia 2009r. /trzy jednobrzmiące egzemplarze/ z wnioskiem "o uchylenie w/w zarządzenia" oraz " o zwolnienie od kosztów od zażalenia z dnia 12.08. 2008r. i nadanie biegu temu zażaleniu" i wskazał okoliczności dotyczące jego trudnej sytuacji materialnej.
Ze względu na to, że do akt niniejszej sprawy nie wpłynęło zażalenie z dnia 12 sierpnia 2008r., wezwano skarżącego /pismo z 27 kwietnia 2009r./ o wyjaśnienie jakiego aktu dotyczy przedmiotowe zażalenie z dnia 14 kwietnia 2009r. a skarżący w odpowiedzi /pismo z 26 maja 2009r./ podał, że przedmiotowe zażalenie dotyczy "zwolnienia od kosztów od zażalenia z dnia 08.09.2008r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14.8.2008r.". W nawiązaniu do powyższej odpowiedzi stwierdzić należy – co wynika z danych przedstawionych wyżej – iż skarżący złożył dwa zażalenia z daty 8 września 2008r. tj. na postanowienie z 14 sierpnia 2008r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na postanowienie z dnia 14 sierpnia 2008r. w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku. Ponieważ zażalenie z przedmiotowej daty na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku zostało odrzucone postanowieniem tut.
Sądu z 6 października 2008r. /i na to ostatnie postanowienie wpłynęło zażalenie z 3 listopada 2008r./, przyjąć należy, że obecne zażalenie z 14 kwietnia 2009r. dotyczy zarządzenia przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 18 marca 2009r. wzywającego o uiszczenie wpisu od zażalenia z 8 września 2008r. na postanowienie z 14 sierpnia 2008r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Odnosząc się do wymienionych wyżej zażaleń, stwierdzić należy, że w zażaleniu z dnia 14 kwietnia 2009r. na zarządzenie z dnia 18 marca 2009r. skarżący nie kwestionuje istoty tego zarządzenia tj. wysokości żądanego wpisu sądowego a ogranicza się do stwierdzenia, iż decyzje, na które Sąd oddalił skargi były niezasadne oraz wydane z naruszeniem prawa. Podnosi, iż pragnął "przedstawienia zagadnienia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i Trybunałowi Konstytucyjnemu" a ponadto, iż wysokość jego emerytury /1000 zł/ nie jest wystarczająca do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, gdyż taka kwota uniemożliwia mu zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych.
Stosownie do art. 194 § 3 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego zarządzenia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, które jest niedopuszczalne. Powyższe zażalenie skarżącego należy uznać za niedopuszczalne, gdyż nie spełnia przewidzianego dla tego środka odwoławczego wymogu uzasadnienia - zarzutów.
Skarżący w jakikolwiek sposób nie odniósł się w zażaleniu do przyczyn, z jakich upatruje wydania zarządzenia z naruszeniem prawa. Nie wskazał w żadnym ze stwierdzeń zażalenia, dlaczego uważa, iż od zażalenia na postanowienie odrzucające wcześniejsze zażalenie nie powinien być pobierany wpis w wysokości 100 zł. Uzasadnienie tylko wówczas czyniłoby zadość wymogom rozpoznawanej sprawy, gdyby skarżący podjął próbę wykazania, iż przewodniczący Wydziału nie był zobowiązany do wykonania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 621/08. Argumenty przemawiające za niezasadnością decyzji podatkowych oraz za nietrafnością postanowienia w przedmiocie prawa pomocy nie mogą mieć na obecnym etapie postępowania jakiegokolwiek znaczenia. Sprawa ze skarg na decyzje została już prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2008 r. a z kolei argumenty przemawiające – w ocenie skarżącego - za zasadnością wniosku o prawo pomocy, były juz wielokrotnie przedmiotem oceny tut. Sądu oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie zostały uwzględnione.
Z powyższego względu, Sąd na podstawie przepisów przytoczonych wyżej postanowił o odrzuceniu zażalenia skarżącego z dnia 14 kwietnia 2009r. /pkt.1 sentencji/.
W konsekwencji, skoro skarżący nie uiścił należnych wpisów sądowych od zażaleń z dnia 3 listopada 2008r., z dnia 8 września 2008r. i z dnia 6 maja 2008r. Sąd w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił powyższe zażalenia / pkt.2,3,4 sentencji/.