Uzasadnienie
Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Źródłem utrzymania wszystkich wspólnie gospodarujących osób jest dochód uzyskiwany przez skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej, wynoszący ok. 18 000 zł miesięcznie.
W złożonym oświadczeniu nie podano wysokości dochodów żony skarżącego, powołując się na umowę o rozdzielności majątkowej, zawartą przez oboje małżonków.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wskazał jedynie ogólnikowo takie przedmioty jak: dwa samochody oraz należący do żony dom.
Jeżeli chodzi o ciążące na skarżącym zobowiązania, to w oświadczeniu wymieniono kredyt mieszkaniowy, leasing samochodu, koszty utrzymania domu oraz wynajmu hali pod działalność, bez podania jakichkolwiek bliższych informacji.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 1 500 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ustalenie czy konkretny wnioskodawca spełnia przesłanki uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy następuje na podstawie złożonego przez niego oświadczenia, złożonego na urzędowym formularzu, zawierającego wyczerpujące i wiarygodne informacje, odnośnie jego sytuacji rodzinnej, majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz wysokości i rodzaju obciążających go wydatków (zobowiązań).
W niniejszej sprawie skarżący złożył bardzo wybiórcze i niejasne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, pomijając szereg istotnych dla rozstrzygnięcia jego wniosku okoliczności. Nie podał bowiem wysokości dochodów żony, nie skazał również jakiej wielkości wydatki ponosi na utrzymanie domu i zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Na podstawie przedstawionych informacji nie sposób też stwierdzić, jakim majątkiem skarżący dysponuje oraz jaka jest jego wartość.
Niezależnie jednak od powyższego zauważyć należy, że skarżący zadeklarował, że jego miesięczne dochody wynoszą 18 000 zł, tak więc przekraczają wielokrotnie wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie, który wynosi 1 500 zł, jak również wysokość przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Wszystko to sprawia więc, że jego twierdzenia o niemożności pokrycia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie nie tylko nie znajdują uzasadnionych podstaw, ale są również oderwane od rzeczywistości i gołosłowne.
Z tego więc względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.