Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Wszystkie wyżej wymienione osoby utrzymują się z uzyskiwanego przez skarżącego dochodu z działalności gospodarczej, wynoszącego ok. 18 000 zł miesięcznie.
W złożonym oświadczeniu skarżący nie wskazał wysokości dochodów żony, powołując się na umowę o rozdzielności majątkowej, zawartą przez oboje małżonków.
Wyliczając składniki posiadanego majątku skarżący wymienił: dwa samochody oraz należący do żony dom, bez podania bliższych informacji w tym zakresie.
W oświadczeniu skarżącego zwrócono uwagę, na ciążące na nim zobowiązania, wśród których wyszczególniono: kredyt mieszkaniowy, leasing samochodu, koszty utrzymania domu oraz wynajmu hali pod działalność, również bez podania jakichkolwiek bliższych informacji odnośnie tych zobowiązań.
Składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego skarżący podkreślił, że kwota jego dochodów nie może przemawiać za tym, że jest on w stanie pokryć koszty sądowe, jakie wiążą się z przedmiotową sprawą, ponieważ wysokość jego dochodu różni się w poszczególnych miesiącach, a ponadto znaczną jego część pochłaniają koszty spłaty kredytów oraz wydatki na pokrycie opłat leasingowych.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 1 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wyżej przytoczonego przepisu wynika, że skorzystanie przez osobę fizyczną z ulgi w postaci prawa pomocy uzależnione jest od wykazania przez nią spełnienia przesłanek, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia przyznanie tego rodzaju wsparcia. Tak więc to na konkretnym wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia okoliczności uprawniających go do skorzystania z tego prawa, którego realizacja sprowadza się przede wszystkim do złożenia kompletnego, jednoznacznego i wiarygodnego oświadczenia, odnośnie jego stanu rodzinnego i majątkowego.
Złożone przez skarżącego oświadczenie nie spełnia wyżej wymienionych wymogów, ponieważ nie jest kompletne. Oprócz tego przytoczone w nim okoliczności wykluczają przyjęcie, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie przekracza zakres możliwości finansowych wnioskodawcy.
I tak, po pierwsze, skarżący bezpodstawnie nie ujawnił wysokości dochodów swojej żony, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, tymczasem ta okoliczność ma niezwykle istotne znaczenie dla oceny kondycji finansowej jego rodziny, a co za tym idzie jego samego. W tej sytuacji ocena ta nie może być pełna i dokładna.
Po drugie, nawet w sytuacji, w której Sąd dysponuje jedynie informacją o jednym źródle dochodów w gospodarstwie domowym skarżącego, wysokość dochodów z tego tytułu, wynosząca ok. 18 000 zł miesięcznie, wyklucza przyjęcie, że pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w której wpis wynosi 1 500 zł (wpis stanowi najistotniejszy składnik tychże kosztów) przekracza zakres możliwości skarżącego. Koszty te bowiem znajdują w kwocie deklarowanego dochodu pełne i wielokrotne pokrycie.
Bez wpływu na tę ocenę pozostaje kwestia spłaty przez skarżącego zaciągniętych kredytów, jak również obciążających go opłat leasingowych, albowiem zobowiązania cywilnoprawne, wynikające z podejmowanych przez niego przedsięwzięć gospodarczych, nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, do których zaliczają się między innymi koszty sądowe, nie mogą też skutkować uprzywilejowaniem skarżącego, w stosunku do innych uczestników obrotu, poprzez sfinansowanie obciążających go kosztów ze środków publicznych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.