Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a łączna suma ich miesięcznych dochodów ze stosunków pracy zamyka się kwotą ok 8 000 zł. Wynagrodzenie skarżącego zostało jednak zajęte w prowadzonym wobec niego postępowaniu egzekucyjnym, w związku z tym małżonkom pozostaje do dyspozycji jedynie kwota ok. 5 000 zł.
Składając oświadczenie odnośnie zgromadzonego majątku skarżący wymienił następujące jego składniki: dom o pow. 150 m2, nieruchomość zabudowaną budynkiem użytkowym (wydzierżawionym za kwotę 400 zł miesięcznie) oraz samochód żony - VW Golf z 2002 r.
Wymieniając poszczególne składniki majątku skarżący dodał, że stanowiące jego własność środki pieniężne w gotówce, a także przedmioty wartościowe zostały zabezpieczone przez organy ścigania, w związku z prowadzonym wobec niego postępowaniem karnym.
Z oświadczenia skarżącego wynika także, że dysponuje on udziałami (100 %) w sp. z o.o. Informacje tę potwierdzają dane zamieszczone w Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którym skarżący posiada 11 280 udziałów w "A" sp. z o.o., z siedzibą w L., o łącznej wartości 564 000 zł.
Do oświadczenia skarżący dołączył, oprócz dokumentacji medycznej, dotyczącej jego stanu zdrowia, między innymi: zaświadczenie o zarobkach w firmie "B" w L. sp. z o.o. zgodne z którym, tytułem wynagrodzenia za pracę otrzymuje kwotę 5 000 zł netto miesięcznie oraz 2 000 zł netto miesięcznie, w związku z pełnieniem funkcji prezesa zarządu, zaświadczenie o zarobkach w "A" sp. z o.o., z siedzibą w L., gdzie również sprawuje funkcje prezesa zarządu, uzyskując z tego tytułu 1 000 zł miesięcznie netto.
Składając oświadczenie o wysokości ponoszonych wydatków skarżący wymienił w tym zakresie takie pozycje jak: wyżywienie – 2 000 zł miesięcznie, odzież 500 zł miesięcznie, środki czystości 200 zł miesięcznie, leki 500 zł miesięcznie.
Wśród dokumentów źródłowych skarżący przedłożył również umowę dzierżawy należących do niego nieruchomości firmie "B" w L. sp. z o.o., w której czynsz dzierżawy nieruchomości gruntowej (o pow. ok 0,14 ha) oraz budynku użytkowo-administracyjnego o pow. uż. 289,96 m2, ustalono na kwotę 400 zł miesięcznie. Podobnie skarżący załączył do wniosku również umowę najmu, zawartą z tą samą firmą, na mocy której wynajął jej część innej nieruchomości położonej w L., będącej w jego wieczystym użytkowaniu, zabudowanej budynkiem magazynowym i warsztatem mechanicznym, za czynsz w wysokości 60 zł na kwartał.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 października 2014 r. skarżący został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych, między innymi w postaci: swoich zeznań podatkowych oraz zeznań podatkowych małżonki za 2013 r., wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych, rachunków papierów wartościowych, a także zeznań i deklaracji podatkowych oraz bilansów podmiotów, w których skarżący posiada udziały.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący przedłożył w szczególności: deklaracje składane przez "A" sp. z o.o. na poczet podatku od towarów i usług, za lipiec i sierpień 2014 r., zgodnie z którymi podstawa opodatkowania tym podatkiem wyniosła w przypadku tego podmiotu odpowiednio 182 636 zł i 219 339 zł, zeznanie spółki o wysokości osiągniętego dochodu w 2013 r., zgodnie z którym wspomniany dochód wyniósł 76 412,68 zł, zaś przychód 2 828 422,71 zł,
Z bilansu "A" sp. z o.o. wynika, że wartość aktywów trwałych tejże spółki wyniosła 2 158 254 zł, zaś aktywów obrotowych 396 646,96 zł.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 27 841 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża wnioskodawcę, który winien tego dokonać poprzez złożenie jasnego, pełnego i wiarygodnego oświadczenia, co do wszelkich okoliczności mających wpływ na ocenę zasadności jego wniosku. W sytuacji zaś wystąpienia jakichkolwiek braków czy też pojawienia się wątpliwości wnioskodawca zobligowany jest do złożenia dodatkowego oświadczenia, a także wskazanych dokumentów źródłowych, co wynika z art. 255 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie pierwotnie złożone oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym nie zawierało wszystkich informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku, w związku z czym wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia i przedłożenia wskazanych w wezwaniu dokumentów źródłowych. Nie wykonał on jednak tego zarządzenia w całości, tj. nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych ani zeznań podatkowych, przez co brak jest kompletnych informacji, niezbędnych z punktu widzenia oceny zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wybiórcze odniesienie się do treści wezwania świadczy o tym, że skarżący odmówił ujawnienia wszystkich danych co do swojej sytuacji majątkowej, tak więc nie sposób jest stwierdzić, że uczynił on zadość warunkom uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy.
Niezależnie jednak od powyższego podkreślić należy, że z przedłożonych przez skarżącego oświadczeń i dokumentów wynika, że jest on osoba zamożną, dla której uiszczenie kosztów sądowych, związanych z niniejsza sprawą, mimo zajęcia części wynagrodzenia za pracę, nie będzie stanowiło obciążenia, którego skutkiem będzie utrata środków koniecznego utrzymania. Przedmiotowa konstatacja wynika z tego, że skarżący dysponuje sporym majątkiem, w postaci chociażby udziałów w sp. z o.o., o wartości ponad 500 000 zł, w której to kwocie koszty sądowe w niniejszej sprawie znajdują pełne i wielokrotne pokrycie. Sama zaś spółka, będąca co prawda osobą prawną, w sensie ekonomicznym należy do skarżącego (ma on w niej 100 % udziałów), tak więc cały jej majątek, liczony w milionach złotych, należy de facto do niego. W tej więc sytuacji przyznawanie skarżącemu wsparcia ze środków publicznych, nie znajduje racjonalnego uzasadnienia.
Odnosząc się do treści oświadczeń skarżącego nie sposób pominąć również tego, że skarżący dysponując nieruchomościami, umożliwiającymi prowadzenie na nich działalności gospodarczej, oddał jej w użytkowanie lub najem osobom trzecim za czynsz znacznie odbiegający od wartości rynkowych tego typu opłat, mający charakter raczej symboliczny. Wobec tego, nie może on oczekiwać przyznania wsparcia w postaci prawa pomocy, gdyż dysponuje on odpowiednimi możliwościami uzyskania środków koniecznych na sfinansowanie jego udziału w toczącym się postepowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.