Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 maja 2013 r., I SA/Rz 333/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lipca 2010r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] kwietnia 2010 r. W punkcie 3 wyroku zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 9.612 zł, obejmującą wpis od skargi, opłatę kancelaryjną od wniosku o uzasadnienie oraz koszty pełnomocnika wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.
Skarżąca, nie zgadzając się z zasądzoną kwotą kosztów postępowania wniosła zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia o zwrocie kosztów postępowania sądowego i w tym zakresie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie; zasądzenia od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym wpisu sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270; dalej: "P.p.s.a.") oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – (Dz.U. 2002 nr 163, poz. 1349 ze zm.; dalej: rozporządzenie) poprzez niesłuszne zasądzenie przez WSA w Rzeszowie na rzecz skarżącej tytułem wynagrodzenia radcy prawnego jedynie kwoty 7200 zł, zamiast ww. kwot w podwójnej wysokości.
Jak wskazała, powołany wyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest wynikiem pozytywnego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od poprzednio wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyroku z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 600/10 oddalającego skargę. W świetle powyższego koszty zastępstwa procesowego powinny obejmować wynagrodzenie pełnomocnika tak za postępowanie w którym oddalono skargę, jak i za postępowanie, w którym skargę ostatecznie uwzględniono.
Postanowieniem z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II FZ 696/13 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, przychylając się do argumentacji skarżącej, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie kosztów postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w pełni uzasadnione jest stanowisko skarżącej ubiegającej się o zasądzenie kosztów postępowania wynikłych zarówno z postępowania zakończonego oddaleniem skargi jak również jej późniejszym uwzględnieniem. Powołując się na stanowisko doktryny jak również judykatury wskazał, że koszty te mieszczą się w pojęciu niezbędnych kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając na uwadze treść powyższego przepisu, a także dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnię, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji. Zasądzona kwota obejmuje również, koszty postępowania zażaleniowego, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia.
Orzeczona kwota zwrotu wynika natomiast z nienależnie opłaconego wpisu od zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 227 § 2 P.p.s.a.: od zażaleń, o których mowa w § 1 (na m.in. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy), nie pobiera się opłat sądowych. Tymczasem jak wynika z akt sprawy skarżąca dokonała wpłaty na rachunek sądowy kwoty 100 złotych tytułem, jak zaznaczono, wpisu od zażalenia na postanowienie zawarte w pkt. 3 wyroku z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 333/13 – polecenie przelewu (k.171).