Uzasadnienie
K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję ZUS z dnia [...] września 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia jego zaległości z tytułu składek na: ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm., - zwanej dalej P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kwestię właściwości miejscowej poszczególnych wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje natomiast przepis art. 13 § 2 P.p.s.a., który stanowi, iż do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Możliwość odstępstwa od tej zasady, w zakresie pewnej kategorii spraw, wynika z art. 13 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
W myśl § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. poz. 367 z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963, z późn. zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit a P.p.s.a., określający wymogi pisma procesowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników
Sąd do którego wpłynęła skarga jest z urzędu zobligowany do zbadania swojej właściwości, co wynika z art. 59 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a więc, zgodnie z rozporządzeniem, do rozpoznania złożonej na nią skargi właściwy jest sąd, na obszarze którego skarżący ma miejsce zamieszkania. W treści skargi, która stanowiła pierwsze pismo skarżącego w sprawie, jako własny adres zamieszkania podał on adres miejscowości (Warszawa) położonej na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy czym nie wskazał, że jest to jedynie adres do korespondencji. Taki też adres skarżący podawł w we wniosku o umorzenie należności składkowych oraz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W tej sytuacji uznać więc należy, że skarżący zamieszkuje w Warszawie, na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie i to ten Sąd jest właściwy do rozpoznania jego skargi.
Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie 59 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.