Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata. Ze złożonego przez niego, na urzędowym formularzu, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, natomiast źródło ich wspólnego utrzymania stanowi pobierana przez skarżącego renta w wysokości 1 168 zł miesięcznie.
Skarżący zadeklarował, że na jego majątek składa się: dom o powierzchni 123 m2, gospodarstwo rolne o pow. 1,68 ha. Skarżący podał również, że jest osobą schorowaną, w związku z tym potrzebuje znacznych środków na leczenie. Musi spłacać też zaciągniętą pożyczki, w wysokości 78 tys. zł, których rata miesięczna wynosi 563 zł, dlatego też poniesienie kosztów związanych z niniejszym postępowaniem przekracza zakres jego możliwości finansowych.
W związku z nieprzedstawieniem sytuacji majątkowej i wysokości dochodów żony, zarządzeniem z dnia 12 listopada 2015 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia tych braków.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwania skarżący odmówił przedstawienia informacji, o których wyżej mowa, nie ustosunkował się też do faktów przytoczonych w wezwaniu, a dotyczących działalności gospodarczej żony.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie spełnienia przesłanek uzyskania prawa pomocy obciąża wnioskodawcę, który winien tego dokonać poprzez złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na żądanie sądu czy też rozpoznającego wniosek referendarza, dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie rozbieżności i wątpliwości w tym zakresie.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki uzyskania prawa pomocy, gdyż złożone przez niego oświadczenia są wybiórcze i niejasne. Ponadto, w dodatkowym oświadczeniu, odmówił przedstawienia informacji, o które był wzywany, a które mają niezwykle istotne znaczenia dla oceny zasadności jego wniosku. W związku z powyższym stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.